Page 167

نظار بند خانه امین الله خان بودند هرگز غم جان خود نداشته آقازاده خود را از محل هلاك وایذای چنین اعادی بيباك خلاص ساختند جانفشانی زیاده ازین چه باشد، میرزا ابراهیم خان بملاحظه آنکه کسی ازین معنی مطلع نشود در خانه امین الله خان نظربند نشسته وميرزا حيدرعايدان خود کمربمت بسته شاه فتح جنگ را از چنداول کشیده تا موضع مقبره بابر پادشاه بوقت شب برده بسپرد آدمان متعینه ساخت این کمال دلاوری سربازیست وحق وفاداری وبجاره سازی که بظهور آوردند دیگران نیز که خدمتکاران وهـ واخـواهـان شاه غفران پناه بودند هر يك بحسب مقدور خود خدمتی بجا آوردند چنانچه خواجه خانجی شیخ مزار در زمانيكه صاحبان عالیشان از چهاونی بیرون شده قدم زن طريق خرابی شدند و مردم یار کزائی در صدد آن بودند که بالاحصار نیز همچون چهاونی مسخر ومسمار گردد وقوقي شديد بود که متنفسی از سپاه ورعیت در بالاحصار نرود هر گاه احـدی برخلاف تأکید مفعول نماید خانه او تاراج ومالش برخاص وعام مباح وعيالش گرفتار وتباه گردد . خواجه مذكور بـا وجودیكـه ایـن قید وبست بود بیوم اول بر آمـدن صاحبان از بالاحصار دوپسر خودرا بايك صـد نفر تفنگچی بخدمت شـاه غفران پناه دربالاحصار فرستاد ازظهور اینمعنی کمرحوصله یبار کزائیان شکست بعد آن در یوم دوم سردار عناية الله خان ومحمد عظیـم كـلغان عرض بیگی وغیره خوانيـن درانی بحضور پادشاه غفران پناه مشرف گردیدند وهم در هنگامیکه پادشاه جنت آرامنگاه شربت شهادت نوشیده بدارالجنان پیوستند وشـاه فتح جنـگ را محمودخان در قلعه خود نگهداشته معتمدسپردن به محمد زمانخان گشت خواجه فوق الـذکر امین الله خان را بملامتهای وفير بسـرغيرت كثير آورده تا نامبرده کمـرهمت بسته شـاه فتـح جنـگ را از چنگ آن سـگ بـه طینتان بر آورده در بالاحصار رسانید ونیز درهنگـام محصوری شـاه فتح جنـگ خودشیخ مزار مع پسران در بالاحصار خدمت میکرد ودر وقتیکه از حبس محمدا کبرخان شاه ممدوح فرار نموده درمحلـه چـنـداول مخفـی شـدند شيـخ مـذ کور بامیر زایان سـابـق الـذكـر به نجات شـاه ممـدوح هـم شـريـك ورفيـق بود محمـد عظیـم كـلغـان عرض بيـگـی بعـد ازخروج صـاحبـان از چهاونی درحالت شـدت قـدغن بـاعنـايـة الله خان وسردار نورالله خان بامیزائی وصوا ران مل تمد خود بروز روشن دربالاحصار بحضور شاه غفران پناه شرف اندوز شد ودر روزیـکه شاه غفران پناه را ظالمان روسیاه مابین قلعه ولشکر گـاه شهید کردند وجسم مبار کش در میدان بیکسی وخا کدان غریبی افتاده بود وازباعث پریشانی وبیسرسامانی هر کس بکمال حسرت واضطرار بغم جان خود گرفتار بود ودر آنساعت پرملال کـه جز مهتر جـانـدان درانی اسحاق زائی آبدارباشی احدی از مقربان قديم وملازمان جدیـد برسـر نعش پـاك شـاه فردوس آرامگاه ازالم جانکاه سینه چاك وازغم و آه آه چهره آلوده خـاك نبود هـم عظیم کلغان عرض بیگی رسیده بجوانمردی وپردلی همدست وهمباز گشته نعش مبارك شـاه را بـا آن سعادت اساس صمیمی وفـدويت اختصاص قدیمی یعنی آبدار باشي شريك همت (١٥٢) واقعات شاه شجاع (۱۰۰۰) جلد ) ب سیدامان و شیر محمد ح محبی