Page image — the source of record
Machine transcription
(٦)
خداوند كبار جهان در نهفت زراز نهانش بيكفت آنچه كفت
محمد (س) از آن می كه بنمودنوش بيامد چو دریای رحمت بجوش
بكفت ای خداوند كار جهان بمردم زمن مشفق و مهربان
نخواهم كه این باده تنها خورم فراموش شود امت مضطرم
خطاب آمد از قادر كرد كار كه این راز با كس مكن آشكار (۱)
نهان كفتمت همچنان از كسان نهفته بهر كس كه دانی رسان
از آن باده جام نخستینه داد بيار نخستین فرخ نهاد
پس آنگه از ان می عمر (رض) نوش كرد شنید از نبی (ص) نكته در كوش كرد
پس آنكاه عثمان (رض) شب زنده دار از آن می فزودش حياو وقار
با تمام چون دور ساغر رسيد در آخر بساقی كوثر رسيد
دلش خون شد و مستی آورد زور بشیر خدا در سر افكند شور
شنیدم كه زد بر لب چاه آه زسوز دلش آب خون شد بچاه
زباغ وسیع نبي كريم (س) كشيدند سر چار نخل عظيم
كه شد شاخ هريك كرامی شجر چو طوبى بملك جهان سایه ور
ولى ميوه نخل شير خدا بر و شندلان سراج الهدى
بهر يك رسید و رسد بیكمان شود ختم او ختم دور زمان
ازین خلعت اول از و یافت زین امام امامان امام حسین (رض)
چو او رفت این تاج كو هر نهاد بفرق جگر گوشه زین العباد
وزان مشعل نور كرد اقتباس سراج الهدى باقر (رض) حق شناس
زنورش كه چون مهر انور رسید بعالم شعاعى بجعفر (رض) رسید (۲)
چو ماه از جهان دود ظلمت سترد زخاصان خلافت بكاظم (رض) سپرد
از و نقد سربسته مرتضى (رض) رسيده بموسى على رضاء (رض)
بارشاد آن نامدار شهید نیابت به داؤد طائی (رح) رسید
كرت هست ذوق شنیدن ز تو یكی زان شنیدی دگرهم شنو
(۱) م ، كه این راز با كس مكو زنهار
(۲) م ، بعالم شعاعی به جعفر دميد .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.