Page image — the source of record
Machine transcription
( ١٢٤ )
ی
يحيی سيبك : از افاضل ديار خراسان بشمار ميرود بعضىها مانند دولتشاه سمرقندی (١)
و مولانا غلام محمد (٢) هفت قلمی دهلوی او را از نیشاپور میدانند . همعصر شاهرخ
میرزا بوده در خوشنویسی و شاعری شهرۀ زمان بنود نثر را نیز فوق العاده
راوان و زیبا مینوشت در اشعار به چندین اسم متخلص بوده گاهی واسطی زمانی
اسراری چندی تفاحی و موقعی فتاحی و خماری تخلص کرده است از اشعار اوست :
آن ترك كه صدجابه كمانش بين انداخت سویت فگندم گفت خدنگت و نینداخت
وله
اينكه دور لاله ساغر خالی ازمی می كنی رفت عمر این داغ حسرت را دوا کی میکنی
از رسائل مولانا یحیی یکی منظومۀ خوابنامه است که باین فرد شروع می شود :
ای برون وصفت زتعبير و كلام دا ور بيـا روحى لا ينام
و از مؤلفات منثور او در رساله معروف است يكي شبستان خیال و دیگری حسن دل در سنه
وفات او اختلافات است بعضی فوت او را در سنه ٨٥١ (٣) و برخی در سنه ٨٥٢ مینگارند (٤)
یقینی : مولانا یقینی از تولد یافته گان شهر باستانی هراتست در لطافت طبع
وقريحه سرشار شاعرانه خویش شهرت نامی دارد در کتابت و خوشنویسی نیز معروف
است خط نستعلیق را منجمله خطوط متداوله زمان خوب مینوشت و در عصر فرخنده
هرات يعنی در زمان سلطنت سلطان حسين بايقرا امرار حیات داشت جزئیات
و تفصيل زندگانی او بکلی مجهول است .
يوسف شاه كتاب : از اجلۀ خوشنویسان مقرر هرات بود طبع شعرهم داشت
و كاتب تخلص می نمود اقسام خطوط متداول عصر را استادانه مینوشت و با سلطان
حسین بايقرا . امیر علیشیر نوائی همعصر بود (٥) خاتمه (على احمد نعيمی)
(١) صفحه ١٦٨ تذكرۀ دولتشاه چاپ بمبئی. (٢) صفحه ٤٧ تذکرۀ خوشنویسان طبع هند .
(٣) صفحه ١٦٨ تذکرۀ دولتشاه طبع بمبئی. (٤) صفحۀ ١٤٨ جز سوم جلدسوم حبیب السیر.
(٥) صفحه ٨٦١ رياض الشعرا والا داغستانی .
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.