Page 236

درین وقت با دهم در صفت خود می افزود ابرها يكسر بطرف چپ حركت می نمودند زیرا ازديد سوراخها مغاره هی چند نمايان بود که باید خودرا برای حفاظت ازین طوفانیکه در آيندة قريب بریاعد ليست نجات دهند ایشان که از بین دره که رود خانه این کوه عظیم را تشکیل میداد رفتار داشتنده این مسئله را اول به اول یورش خان ملتفت شده و به برادر خود چنین گفته بود : باران خو پروا ندارد اگر سیل آمد ؟ مبین کیل گفت : راستی بیا که بطرف چپ بلند و از ین رودخانه خارج شویم. هردو باعجله تمام بجانب مغاره ها پیش میرفتند و از سنگی بسنگی مثل آهو جست می زدنده درین وقت پشکان دانۀ باران هم از آسمان به ریختن آغازنمود. بادهم میوزید، پرنده کان هر سو به عجله و شتاب پرواز داشتند تا خود را در زیر بوته و یا لانه پناه کنند . شلاله ی برق بهم گره خورد در پی ان رعد تراق ها و غرش رعد، دل سنگ را آب میکرد ولر زه در دل کوه می انداخت باران بادانه های قطور وبزرگ خود همه چیز را در کوه تر نموده بود وبوی سیل بمشام میر سید هنوز سکوتی های ما. مأوایی نیافته بودند، ناچار زیر سنگی خزیدند، اما چشکه های آب که از شدت ریختن باران به هر طرف میچید ایشانرا از اینجا هم مجبور به رفتن ساخت، هردو در حالیکه با آب باران تر و شته شده بودند هنوز در بین قادة كوه براى پیدا کر دن سر پناه میسکو شیدند . زیر اشجار وبته های کلان کوهی میخزیدند اما باران، آن به آن، در شدت خود افزوده، برق پیهم می تابید ورعد میغرید و آب رود خانه میخر و شید، سنگ های کلان از کوه لوایده وتراقه های آن حواس را پرت و پریش میساخت . با این هم این دوپسر شجاع و دلاور مقاومت را از دست نداده از بین خرسنگ ها طرف يك مغارة كه از دور نمایان بود میدویدند تا اینکه به آن نزديك شدند . اما دمه وغبار وقطرات باران آنقدر فضا را غیر مرعی ساخته بود که به تخمین و مشکل خود را بذهن غار رسانیدند و در آنجا ایستاده اول با چشمان از حدقه بر آمده و سرو صورت آب آلود، کرد ونواح خود را تفتیش نمود. وبعداً بجای خویش ایستاده شدند. در همین وقت بود که دستی بالای شانۀ مبین گل گذاشته شد . مبین گل به وار خطائی طرف عقب دور خورده دید. شخص قوى ونير و مندى با چشمان سرمه کشیده و بر وتها ی تابیده ایستاده تفنگ و قطار وزنه در گر دن ، آستین ها بر زده و چبلی به پا دارد . يورش خان هم ازین حر کات ملتفت شده و شخص مذ کور را