Page image — the source of record
Machine transcription
(٥) سلطان بن محمد بايسنغر (١) بن شاهرخ بن تیمور متوفی ١٥ ذی حجه
(سنه فراموش شده) درین جا مضمون مکتوب خانیکوف بپایان رسید
واکنون نقل سنگ های مزار شهزادگان تیموری را با بیانات
مطلع السعدین مقابله می نمائیم از اشخاص نامبرده تنها شماره (٩) (شاهرخ
سلطان بن ابی سعید) که تاریخ وفات آن بعد از تالیف مطلع است وذکر
آن درین کتاب نیامده باقی هشت نفر آن که در مطلع ذکر گریده قرار
ذیل است:
١- بايسنغر بن شاهرخ : تاریخ وفات آن در مطلع صبح شنبه جمادی
الاول ٨٣٧ است گویا از نوشته سنگ مزار يك سال بعد تر در سنگ مزار
دوجای عدد ٦ آمده ودر مطلع عدد ٧ است بکمان من خانیکوف در هر دوجا
عدد ٧ را سهوآ ٦ خوانده است وتاریخ مطلع صحیح است وهم در مطلع
مرثیه واحدی که برای بايسنغر ساخته بودند نقل شده واز آن مرثیه
(دل خراب) ماده تاریخ است و این مرثیه ظاهراً بحضور شاهرخ هم
خوانده شده بود اسفزاری ومحمد خاوندشاه صاحب روضة الصفا
هر دو ظاهراً به تقلید مطلع ٨٣٧ را اختیار کرده اندو همین سنه را کلیمان
(١) میرزا سلطان محمد بن بايسنغر از مدفونان گنبد گوهرشاد آغاست چنانچه
عبدالرزاق سمرقندی در مطلع السعدین نوشته است : « در شجاعت و سخاوت نادره ایام بود
و در ٨٥٥ بقتل آمد و مدت عمر او ٣٤ سال بود و زمان دولت او ١٠ سال ٥ سال بطريق
نیابت در زمان شاهرخ و ٥ سال با استقلال ونعش او را بدار السلطنه هرات بمدرسه مهد
علیا گوهرشاد آغا در گنبد خوا بگاه پدر او میرزا بايسنغر دفن کردند» رجوع شود بمقالة
گنبدسبز بقلم نگارنده درهمین رساله. گویا اعتمادی
٥٣
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.