Page 729

فتوحات اسلامی جلد ثانی (۱۳۶) عصیان احمد پاشاه در موحش نشانده در کمال اجلال و با سرع فته در حضور سلطان به نهایت تقرب و اقتداری بود مگر رفته رفته غنچه در اول آن زیاد شده و مغرور کشته استبداد و استقلال خود را با مور مملکت نشان داده و در سینه حاسدان سلطان غیرت گرفت و بلکه بحضور سلطان رسانیدند که ابراهیم پاشاه خیال قتل سلطان و غصب سلطنت را دارد سلطان بنای تفتیش و آزمایش را گذاشته روزی ابراهیم پاشاه را در خلوت گفت من میخواهم سلطنت را بتو تفویض کنم ابراهیم در جواب گفت استغفر الله بنده را هیچ نمی رسد که بمرتبه مولای خود برسد سلطان باز تکرار نموده گفت باید همنطور شود ابراهیم گفت اگر حضرت سلطان مرحمت فرمایند همین کفایت میکند که یکطرف سکه را بنام مبارک خود و دیگر آنرا بنام خادم ضرب بفرمایند و همین برایم بس است که در سکه سلطنت شریک باشم و چون سلطان این سخن را شنید و بعضی قراین دیگر هم نزد آن واضح شده بود در یک شبی از شب های اخره مضان اور ا نزد خود دعوت نموده وطور عادت بران خیلی انعام فرموده ملکه هر قدر نلات مرصعی که در ان شهر داشت برایش بخشیده در جوش طبیعت این در بر خورد فوق العاده کوشید وحین التواء مجلس برایش گفت میخواهم که امشب با من باشی وزیر هم این مسئله را لطف سکان سلطان تصور نمود کمال تفاخر قبول نمود و همینکه خواب بر چشمهایش هجوم آورد سلطان برای جلادهای خود امر داد که او را ذبح کنند مگر ذبح کننده گان موضع ذبح را غلط نموده کار در ایجا انداخته و ابراهیم فریاد کشیده استغاثه نمود مگر سلطان نشنیده تکمیل ذبح را امر داد اورا برای ابد خاموش ساخت ـ وشاید احسان زیادی که این وزیر با مردم نموده بود در اخرت برایش سبب خیر گردد وممکن است نیت آن دربعضی امور صادق بوده از نزد خداوند درجه یافته باشد و بسا اعمال صالح است که سبب نجات انسان از اتش میشود وصاحب خود را در جمیع شهدای ابرار داخل می نماید فوت این وزیر در شب بیست و ششم رمضان سنه نهصد و چهل و یک واقعشد ـ وقصه این وزیر وحریفان احمد پاشا برای همه دانشمندان عبرت است چه نیکو گفته است آن مرد عرب ـ رمضان