Page 250

فتوحات اسلامی ( ۲۳۷ ) ذکر واقعه جنید و شعب نوشیدند چون ترکها از آمدن جنید خبر دار شدند چاه ها ئیکه در بین آو کش بود عمیق ساختند جنید گفت که کدام راه سمرقند بهتر است گفتند راه مرغزه اصلح است بشر بن مزاحم سلمی گفت که مرک کشتمین بهتر است از مرک با تش راه محترقه بر درخت نیز گیاه است سالها حشود گشته زراعت نشده است اگر خاقانرا در اینجا ملاقی شویم میترسم که در انجا اتش زند تا تمامی اسب ودوآب ہلاک شویم از راه کوه ہامی رویم چه ناوخاقان در راه کوه مساوی میباشیم جنید این مشوره را قبول نموده رو براه آورد چون در سرکوه رسید مجز بخمان سبی در آنوقت گفت میکشمش کش ار طایفه قیس یه انو اهم شد که یک لشکر از خود خراسان بسب او ہلاک میشود میرسم که از شخص قمر ہاشمی در من مایان مثل خود سرکشی می نمست حشید گفت که خدا بتعالی این حرف را از دل تو ہزار محشر کف که من از تو پیمان میان باشد ترسیع او بود شب در پا یان کوه خوابیدند چون روز شد راه نموده رفتند تا داخل شعب گردیدند که بعدش از سمرقند مقدار چهار فرسنگ است چون صبح شد خاقان باجمع عظیم بعزم در آن آمده اہل سغد و فرغانه و شاش وطایفه از ترکان نیر معاونت وی آکده رو مجاربه جنید نمودند خلوت مقدمة الجیش مسلمانانرا ملاقی شده برایشان حمله آورد چون اندک بودند رجوع نموده خود را بپاتی شکر ملحق ساختند و ترکها بعقب شان از هر جانب تعرض مینمودند مجد جنید عسکر خود را مستعد بر محاربه غرام پدیرده شجاع سفر کرده از اینجمله کی نصر بن سیار بود او همزاه مغزی خود محار به شدیدی پیش که وه ایشانرا متفرق ساخت همچنان حمله مودند برایشان و انروز از طایفه از د هشتاد نفر را بقتل رسانیدند طرفین قتاک میکوشید که مجدیکه دستهایشان مانده شد شمشیرها می کند گردیده را انداخته بعد ازان به چوب جار به مینمودند امر الامرا چوب ہم دلگیر و طول بنده کشی در واقعه مینمو د ندر تا اینکه کرد سم سواران ظاہر کردید منادی جنیدا امین مخلف ندا کرد پیاده شوید و باشید در جای خود بعد ازان زاسب فرود آمد جنید بسواران برنز و و آمدند ندا کرد تا هر کدام در جای خود نشته خندق حفر نماید در ین بجا بجار به شدیدی شد سهمی یکر کی میز نود بعد از طایفه از ومجروح و مقتول گردیدند و این مجاربه در روز جمعه بود چون روز شنبه شد خاقان بروقت ظهر قصد سلیمان نمود بعد از تامل دانست که از ان موضع که قبایل بن شمایل در آنجا سکونت گرفتند موضع آسانی برای قبال پدید از حبه پیراین ایشانرا قصد نمود چون قرمیشان رسید طایفه یکرد کور بر دوحله اور دوصت شکر را پراکنده ساخت و از اینجهت جنید سجدہ شکر بجا آورده با رقنا بلندت کرد و امر عرب جنید را بر پیشان ساخت از اصحا خود در نجا مشوره نمود عبداله بن حبیب گفت یکی از ین دو را اختیار نا یا ہلاک خود یا ہلاک سوره بن جبر راهید گفت که بلاک سوره بر من آسان تر است گفت بخواه و برا کہ با اہل سمر قند سوی تو آید چون ترکها از ایران خبردار شوند جانب از توجه می کنن جنید مشوره اش را قبول نموده سوره را طلبید چون سوره قصد برجیل کر دوطین بنا شیانی گفت که ترکه با درین جاہند اکرانه سمرقند خارج شوی پیش از رسیدن تو در نزد جنید تو را لاک هند است پس سوره سوی جنید نوشت که مرا قدرت خروج از شهر فند نیست جنید بغضب آمده و غلام با اب