Page 124

فتوحات اسلامی ( ۱۱۱ ) بیان روز اغوث عفو و نصرت می‌طلبید روسا عرب هم در محل بزم شدند لیکن اسپها حرب قبیله قعقاع کمال شدت را داشت در گردش بود حضرت سعد فرموده بود که من سه تکبیر میگویم شما حمله نمائید درین مقال در تکبر گفت چون مردم تکبیر سوم را شنیدند بیکدیگر چسپیده مخلوط شدند بعد از کار خفتن که سیکا شب دران محیط کار فرما و خموشی وحشت آوری آن سرزمین را مستولی شده بود صدا تیر و شمشیر مانند گرند اسنکاران اواز میداد شنیده میشد همان شب را تا بصحب مشغول مقاتله بوده خداوند صبر و ثبات را بر ایشان عنایت فرمود بوم سعد چنین شبی هرگز سحر ننموده بود و عرب هم هیچوقت اینقسم کاری اندیده بودند اوازهای سعد و رستم قطع گردید سعد روی بعجز بی عالا آورد که بدرگاه قاضی الحاجات دعای نمود چون صبح شد مردم پدیدار گشتند درین شب گلی مسلمانان محاربه آنان تغلب تعرض شد و شب هریر از من شجها لیله القادسیه میگویند و درین شب الی صبح چشم بر هم نزدند درینوقت قعقاع با بین مرزان سیر کرده دلداری میداد و میگفت که دایره مغلوبیت آنرا استحاصلست که در جنگ پیش قدمی نموده اند شما صبر نموده یکساعت تحمل ورزید زیرا که نصرت دصبر قرین یکدیکرند روسا قبایل نزد قعقاع جمع شده بر رستم و اطرافیاش حمله نمودند چون قبایل تحرکت امدند کلان ها هر طایفه میان قبیله ها خود ایستاده خطاب نمودند که ای قوم روسای شما نسبت بشما در استرضای خداوند جاهد تر ایستند و نه کفار از شما شایق تر بمرک میباشند در چرا انتظار میکشید بنابران بر کسانیکه قریب شان بود حمله برده مخلوط شدند مقاتله دائم و دشت تا که آفتاب سعادت اسلامیان بوسط اسما در رسید اول کسیکه از لشکر فاتر پس باشد فیروزان و هرمزان بود که عقب آمده بر جای خود ایستادند و قلیه لشکرشان در هم شکست درین حین غبار ادبار مردم فارس احاطه نموده باد تند مقابل شد قوم عاد بر کفار و زیده عظمت و حشمت شان را بباد فتاداده باینده شقاوت اثر نهارا تهدید نمود و سایه بان رستم را از تخت کنده به بحر عمیق انداخت این باد مغرب بود که خاک ندامت را بر فرق مردمان فارس پاشید در ینوقت اقصایع با چند نفر بطرف رستم متوجه گشتند داو بعد از انکه سایه بانش از سر پرکنده شده بدریا افتاد آمده بسایه بارقاطری که قرینش بود نشست که ناگاه هلال بن علقمه برانها بار رسیده شمشیر خود بار بند را برید بار بر سر رستم افتاد هلال ز حال رستم مطلع نبود اتفاقا حرکت نمود چشم هلال با و افتاده چنان ضربتی با و نواخت که بوی شیک از کالای او بلند شد رستم گریخته خود را بدریای عتیق انداخت هلال نیز اور اتعقیب نموده خود را بالایش انداخت