Page 1115

توحات اسلامی بجز اول (۵۲۲) حسن سیرت عمر عبدالعزیز بعد از ان نشو نما یافتی تا چنین جبار و سرکش شدی که می پنداری از انچه ترا وا بین است ترا محروم کردم از مال غنیمت خداوندی که حق ذی القربی و مساکین و بیوه زنان است از جمله ظالمین ظالم تر و ترک کننده تر عبدالهی از من کیست که ترا بزبان گوادنگی و سفاهتب بر لشکر مسلمانان والی گردانید که برای خود برشان حکم میکنی مقصدم در تو درین ولایت غیر از محبت پدر فرزندی چیزی نبود وای بر تو وای بر پدر تو خصم های شما در قیامت چه قدرت یار خواهد بود جه گونه پدر تو از دست خصماء خود سنجات خواهد یافت ظالم تر از من و تارک عهد خداوند از من کیست که تره بن شریک اعرابی جافی را بر مصر والی نمودم در لهو و لعب شراب نوشی وی را مجاز فرمود و کیست که عالیه بربرید سمها در جنس خمس عرب مقرر کرد کذارای خانه اکر دو حلقه شکم را بر جیده قناعت میکردی و غنیمت مسلمانان را باہل آن رد میکردی من برای تو فراغت یافته شما را بر عقل و دشمن می نهادم همیشه حق را ترک کردید بعد ازین امید ندارم که شما چنان باشم بلکه چنان می بینم که کسی ترا بفر و شد دشمن ترامین یتیم ها و مساکین و بیوه زنان بعوض حق شان تقسیم نماید زیرا هر یک در تو حق ارند و السلام علینا و علی عباده الصالحین ولا ینال عهد الظالمین عمر عبدالعزیز پیش از خلافت شخصی صاحب خیر و علم و صلاح و عبادت بود مکر در خوراک و پوشاک خود بسیار متنعم چون خلافت را تولیت نمود متنعم را ترک نموده و خشن پوشی اختیار کرد چنانچه پیش از خلافت نمیخورد مگر بهترین طعام و می پوشید مگر بهترین جامه را چون حله بهزار دینار میخریدند بد بر کرده پسند نمی کرد میگفت این درشت است چون جامه خوب نرم آورده شدی بدست خود مساس کرد میگفت چقدر درشت است بعد از نیکه خلیفه گردید خشن پوشی نمود چنانچه اگر جامه درشتی بوی می آوردند دست زده میگفت چه قدر خوب بود اگر نرم می بود سبب این از قدا پرسیده شد گفت مر نفس شوقنا کیست هر جامه را که دیدی به بهتر آن مایل شدی چون خلیفه شدم نفس من شایق جنت است اور این ها در نظرم هیچ است هیثم بن عدی گفته برای فاطمه زوجه عمر عزیز