Page 921

( ٢ ) مصادر اعمال پرنشاطی میشود ، که مختص جذبه مذکوره است . ولو که مدتهای طولانی و سالهای درازی ازان وقایع و خاطرات گذشته باشد . و در روی همین اساس و خصایص روحی بشر است . که پایه های اعیاد دینی ، جشن های شخصی و ملی هر ملت و دیانتی احراز و استوار گردیده است . و بلا استثنا هر يك از اعیاد و جشن های ملل و ادیان بائده و حالیه اعم اینکه دینی باشد یاشخصی وملی . عبارت از یاد همان روزهای فیروز پر افتخار و تذکارهان خاطرات شور انگیز و کامیابیهای ملی و دینی است . که قبل از چندین سالها ملل مذکوره و پیروان ادیان موصوف بشرف اكتساب آن مواهب بزرگ نائل گردیده ، وتجدید آن ، خوشی وخرمیها سالیانه در ایام معین عیدها وجشنها گرفته میشد ، بعدها بواسطهٔ تکرار و محاکات ، اينك اساس اعياد وجشنهای دینی وملی گذاشته شده وعلی الدوام تا منقرض نشدن سلسله ديانت ومليت ، بياد آن ایام شادمانی و پر افتخار ملی ودینی است ، که هر ساله ملتها ، قوم ها ، دولت ها ، عيد ها میکنند ، جشنها میگیرند ، خوشیها مینمایند . مانند عیدگرفتن مسلمین سالیانه روزهای اول ، دوم ، سوم شوال را با دهم ، یازدهم ، دوازدهم ذی الحجه . وهكذا سائر اعیاد مسیحی وغیره وغیره . . . . يا سالیانه بنام جشن استقلال جشن گرفتن ما از ۲۲ الی ۲۸ اسد بیاد بهترین ایام میمون تاریخی وخاطرات کامیابی ومظفریت های ملی خویش در خاتمه حرب استقلال و آزادی . زیرا حرب استقلال از انمفاخر بزرگ ملی و تاریخی بشمار رفته ، حيثيت وعلو مقام جشن آن باندازه در نزد ما عزیز و بلند است . که نمیتوانیم آنرا از سایر اعیاد خویش به اهمیت اش قائل نشویم . و همچنان این جشن نجات وطن نیز بنابر منزلت تاریخی و اهمیت سیاسی خویش