Page image — the source of record
Machine transcription
صفحه ( ۳۰ )
سال اول - مجله کابل
شماره ( اول )
هم شاه هم شاعر
در حدود ۵۰۰ هجری
همچنانکه حیات سیاسی و مملکت گیری این سلطان جنگجو و مقتدر یعنی : علاوالدین جهانسوز غوری روشن و هویدا ست خوشبختانه حیات ادبی و شاعرانه این سلطان نیز از خلال سطور مورخین و تذکره نویسان معروف پدید و آشکارا است. مسقط الراس این شاه شاعر که مراد از جبال شامخه غوارات و جلگه های شاداب و آب های غریونده آن است ، در پرورش و تقویت روح ادبی او اندك قصوری نکرده است و موقعیت جغرافیائی این ناحیه کوهی که سنگر های غیرقابل تسخیر و حصار های مستحکم دشوار گذار است سبب شده که شعرای این سلسله و کسانیکه در ناحیهٔ آزاد افغانستان سکونت داشتند و در دامن جبال فلك سای آن پرورش یافته ند در استعما ل سبك و لهجهٔ کوهستانی خود آزاد تر و از تحت نفوذ زبان بیگانه خارج تر بوده باشند این است که تمام شعرای این اقلیم کوهستانی دارای یك روح سرشار و آزاد و در سخن پروری مسلط و در تعبیر مقتدر ، صاحب معانی بلند و عبارات سهل و فصیح و کلمات خوش آهنگ که بر پایهٔ مقام و سماحت خاطر شان بهترین دلیل است .
این سلطان نامور غور ، با آنکه در ردیف شاهان تاریخی و سالك نیرومندان آسیا محسوب است ؛ در عین حال از فحول شعرای روزگار و اشعارش از مهمات آثار جهان سخن است . این سلطان غور باندازهٔ شهرت ادبی را مالك بوده است که مورخین از اشعار او اسم پدر و جد او را استنباط مینمایند ؛ چنانچه مؤلف تاریخ حبیب السیر مینویسد : زمرهٔ زمورخان گفته اند که نام علاوالدین حسین است ، و طایفهٔ بر آن رفته اند که او را حسن نام بوده ، وجدش نیز حسن نام داشت؛ فرقه اول ، این بیت او را باستشهاد آورده اند : گر غزنین را زبیخ و بن بر نکنم پس من نه حسین ابن حسین حـنـم ؛ و طبقهٔ ثانیه که نامش را حسن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.