Page 3108

( صفحه ١٨٦ ) کابل ( شماره چهارم و پنجم ) دیگر میباشد برای يك ملتی مثل ملت افغانستان که خداوند تمام نعمت های خود را به آنها ارزانی داشته است تنها استقلال سیاسی کافی نیست باید سعی نمود تا استقلال عرفانی ، اقتصادی ، و استقلال تمام شئون زنده گانی را مالک گردید مهم ترین وظیفه که امروز یعنی دنیای پرهیاهوی بدوش هر فرد از افراد وطن میگذارد حفظ وطن ، حفظ استقلال وطن ، حفظ آبرو و شئونات ملی و قومی است زیرا استقلال سیاسی وسیله ئیست جهت وصول به استقلال عرفانی و اقتصادی پایه استقلال سیاسی وقتی متین و مستحکم است که استقلال عرفانی و استقلال اقتصادی باو همراه باشد مکرراً میگوئیم مملکت محتاج به استقلال عرفانی است زیرا تا وقتی که اولاد این مملکت در هر رشته از امور اجتماعی ومدنی دارای لیاقت وتخصص نباشد و تمام شعب وطن خود را بدست خود و بانهایت دلسوزی اداره نکند نمیتواند باین محبوب طناز وزیبائی که آنرا استقلال میگوئیم خدمت درستی بنماید وطن محتاج بيك عده اشخاصی عالم ومتخصص است تا از يك طرف به نیروی علم جمال زیبای حقیقت را به اولاد وطن نشان دهد واز طرف دیگر باز هم بهمان نیروی قوی ومقتدر که علمش مینامند معادن مملکت را استخراج و منابع زراعت وفلاحت را جستجو و وسائل نقلیه را تعمیم بدهد تمام این چیزها وابسته به تخصص و فن است وفن هم غیر از تطبیق و عملی گردانیدن علم دیگر چیزی نمیباشد اگر همانطوریکه حکومت مصلح و متبوع ما شب و روز به این مسئله توجه میکند شما هم با او همراهی کنید یعنی اگر عالمیه آموزگار شوید واگر امی میباشید توجه به اخذ تعلیم اطفال خود نمائید واگر خورد سالید بمکتب بروید امید است بمدت کمی مطابق همان استعداد خدادادی که دوشا سراغ داریم مملکت را دارای رجال عالم و متخصص که بهترین ثروت يك مملکت است نموده استقلال عرفانی خود را نیز بزودی حاصل خواهید کرد . همانطوریکه مملکت محتاج به اشخاص عالم وارباب فن وصاحبان تخصص میباشد تا استقلال عرفانی خود را بدست آورد همچنان بداشتن صنعت کاران ماهر و تجار با انصاف و تجربه کار احتیاج دارد تا استقلال اقتصادی حاصل شود اگر صنعت کاران توجه بصنعت خود نموده روز بروز در اصلاح و ترقی آن کوشش کنند از يك طرف صنعت شان رواج و بازار فروش پیدا کرده از تجارت آن مستفید میشوند از طرف دیگر تجار همان مواد مصنوع را بخارج برای تجارت برده بر قلم صادرات مملکت می افزاید و در راه استقلال اقتصادی مملکت قدم بلندی برداشته میشود بعباره دیگر استقلال اقتصادی وقتی تأمین میشود که صنعت کار متوجه بصنعت خود و تجار علماً و عملاً ساعی به تجارت خود و رمه دار و دهقان در زیادتی مواد ابتدائیه محصولات خود ها شب و روز زحمت بکشند زیرا میگویند «نابرده رنج گنج میسر نمیشود ـ مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد» . حکومت خیر خواه وترقی پرور ما که هر سال یکروز را مخصوص نمایشات عرفانی میفرماید نه برای این است که ما در نمایش راه رفته تفریح کنیم بلکه ازین جهت است که از همه اولتر به این نکته پی برده میخواهد بواسطه تشویق اقتصاد پیشه گان زمینه استقلال اقتصادی مملکت را فراهم کند ٤٨٦