Page 2280

شماره (دهم) سال دوم مجله کابل (٩٦) فارس یا ایران : جناب دکتور گمان برده اند که انجمن ما استعمال لفظ فارس را برای ایران تحت يك نقشه دیرانه پشیده سیاسی ، مسلك قرار داده است و سبب آنهم منحصر ساختن مشاهیر است برای افغانستان ( یا یکخیال دیگر که شاید دکتور اظهار آنرا منا سب ندیده اند ) ، بخیال ما این « وهم » بوده است و اگر مجله کابل را در وقت فرصت مطالعه کنند غالباً استعمال لفظ ایران را نیز بهمین معنی در ان خواهند یافت ، ما خیال داریم که هر نا می را كه يك شخص براي خود ا تخذ میکند بهمان نام نامیدن او مناسب تراست ، چون لفظ « ایران » را ایرانی ها دوست دا رند ما باید ایران بگوئیم نه فارس مخصوصاً که لفظ فارس را نا گوار میدانند ما نباید این لفظ را استعمال کنیم اگر ایران را پارس بگوئیم پس بجاي « ایرانی ، باید « پارسی ، بگوئیم حال آنکه در هند و ایران وحتی در وطن ما هم پارسی بمعنی آتش پرست است كه يك مسلمان را « پارسی » گفتن صحیح هم نیست و مخا لف شعایر دین مبین مشترك ما و ایران است . مترجمین عموماً مایل جستجوی لغت نزد یکی برای ادای مطلب ما یترجم میبا شند ، چون غربی ها عموماً ایران نمیگویند بعید نیست مترجم ما هم لفظ پارس را موزون دیده براي استعمال این لفظ شاید همان لفظ فارسی که بمعنی لسان فارسی است سایت شده باشد محرر گمان داشته مادامیکه فارس يك ايالت تاریخی ایران امروزه است برادران ايراني ما در استعمال لفظ « زبان فارسی » بمعنی «زبان ایرانی» مانعي نمي بينند ـ در گفتن لفظ فارس بجای ایران نیز عيبي نخواهد بود . ولی دکتور این را موجب حدوث اختلاف عظيم بين زبان مشترك طرفين ميدانند که ما با او اتفاق نداریم . اگر يك كلمه از كلمات موجب اختلاف بزرگی شده میتواند پس در حق آن جرياني که در ايران براي تبديل شيوه موجوده زبان ادبی موجود است وكلمات فارسی قح را اگرچه صرف در يك ده يا شهرا يران مستعمل و در زبان تحرير نا مأ نوس و كم استعمال یا غیر مستعمل باشند ، نسبت بالفاظ معموله و مروجه ترجیح میدهد چه خواهند فرمود ؟ حتی از گوشه و کنار ایران صدائی شنیده و از بعض محررین ایران مقالاتی دیده شده است که كلمات ١٠٣٢