Page 2066

( ٢٦ ) مجلة كابل شمارة ( نهم ) سال دوم بی گل رویتو خیزد ناله ازهر موی من آشیان بلبل ما در نیستان بوده است پیش دندان تو گوهر ای در دریای ناز با وجود آبداری آب دندان بوده است برده از خود عالمی را حیرت دیدار او پیش رویش فی همین آئینه حیران بوده است عارف از مکر بداندیشان بجانی میرسد بعثت آدم همان تلبیس شیطان بوده است شائق از بخت سیه منظور اهل بینشم سرمه دائم همنشین چشم جانان بوده است از طبع آقای غلام جیلانخان اعظمی از نسیم روح پرور غنچه خندان بوده است آبروئی سبزه را از اشك نيسان بوده است در چمن گل کرد حرف غنچه از عشق نسیم این سخن پیدا ز شور عندلیبان بوده است قیمت شبنم فزون از ساغر گل میشود آتش مل در دل مینا فروزان بوده است سرخ رو گردد شفق از پرتو رخسار مهر گرمی بازار گل از روی خوبان بوده است عشق دارد عزتی کز یاد مجنون تا هنوز گرد صحرا سرمۀ چشم غزالان بوده است رنگ بر رخسار گل میجوشد از ذوق بهار لطف موسم آشناي این گلستان بوده است می طپد در خون سرشك از سوز حسرتهای دل تا لبش ساغر پرست بزم مستان بوده است سودۀ مشك تر او را که می نامند خط فتنۀ نو خیز حسن خانه ویران بوده است کی بگلشن میکشد خاطر که از جور بتان این دل پرداغ رشک صد گلستان بوده است حسن می بالد ز صبح چهره و از رشك زلف شب همه آشفته و حالش پریشان بوده است اعظمی از سینه بیرون ساز آه پر شرر چون ترا این تحفه مقبول نیستان بوده است ٨٦١