Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( پنجم ) سال دوم مجله کابل ( ٤٨ )
با سلام خان ) حاكم سرهند شده بود ، بدون اجازه ومنشور سلطان دهلی بلاد لاهور
و دیپال پور را تا پانی پت اشغال نمود ، محمد شاه هر چند بار اول بهلول را شکست داد
ولی در تجاوز دویمین او از فرط تنبلی تن بشرایط بهلول تقدیم کرد، و این مطلب بر جسارت
رقبای سلطنت افزود ، راجهاى تحت الحمایه از دادن باج انكار كردند ، و ابراهیم
شاه شرقی دست تجاوز در حدود و حصص سلطنت دهلی دراز كرد ، متعاقباً سلطان محمود
غلجی شهریار مالوه در سال ٨٤٤ هجری عسکر به تسخیر پایه تخت دهلی کشید ، محمد شاه
بنا چار بدفاع تاج وتخت خود مشغول شد ، ولی قبل از انكه بقوای عسکری خویش تکیه
کند از بهلول استمداد نمود ، و بهلول با بیست هزار عسکر بدفع دشمن پرداخت ، ازین
بعد بهلول رسماً حكمران لاهور و دیپالپور گردید ، وبكبارى بدهلى عسکر کشید اما ناکام عودت
نمود . عشرت پرستی محمد شاه در اواخر کار را بجائی رساند که عمال حكومت ولا یت بیانه را
به سلطان محمود غلجی تحویل کردند ، عاقبت محمد شاه در ٨٤٩ هجری رخت بسرای دیگر کشید .
بعد از محمد شاه پسر او سلطان علاؤالدین تاج سلطنت هند بسر نهاد ولی سست عنصری
این شاه جوان روز کار خاندان خضر خانیه را به انتها رساند ، در اول وهله گر چه باستثنای
بهلول حكمران پنجاب سایر حکام وعمال ولایات دست بیعت دراز كردند ، اما بزودی شاه
بی تجربه را تنها گذاشتند و در میانه این بحرانات فقط ملك حميد خان افغان وزير وملك
حسام خان افغان نايب السلطنه دو شخص كار آگاه بودند که دست داده و پایه های تخت
سلطنت را از صرصر حوادث محفوظ نگه میداشتند ، بد بختانه شاه به تحريك مغرضين
متملق ملك حميد خان وزیر را در سال ٨٥١ هجری محبوس نمود و باینحركت خويش قلب
هواخان صادق ولایق دولت را بشکست ، در سال ٨٥٢ علاؤالدین پایه تخت را از دهلی
به بداون انتقال داد ، لذا هرج و مرج در امور مملکت رخ نمود و نصايح ملك حسام خان
نائب السلطنه بهیچصورت مسموع شاه نیفتاد ، عاقبت امور دولت مغشوش و پاد شاه ضعیف
وامرا مأيوس يا خائن و رقبا قوی و دلیر گردیده در مملکت باقیمانده هند ملوك الطوايفى قائم شد
چنانیکه پنجاب تاپانی پت در اداره ملك بهلول و مهر ولی تاسرای لادو ( متصل دهلی )
بتصرف احمد خان میواتی و سنبهل تا گذر خواجه خضر در تحت رايت دریا خان لودی
٤٧٧
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.