Page image — the source of record
Machine transcription
شماره (سوم) سال دوم مجله کابل (٦٨)
قدر دانی اشخاص بزرگ نمیتوانست چه بزرگان آنوقت عقیده داشتند که : کسی که لباس کهنه و موی ژولیده داشته باشد شخص درست نخواهد بود وقابل این نیست که در خیابان های مغشن وقصور عالی ورسای (قصر شاهان فرانسه) زندگانی نماید .
از طرف دیگر روسو پول و آلایش زندگانی را نمی پسندید و تنهائی و گوشه انزوای خویش را ترجیح میداد . از اثرات متعدده ژان ژاك هويدا میگردیدکه فیلسوف شهیر زنده گانی ساده و بیآلایش ، مساوات ، عدالت ، اعتدال را دوست میدارد . ومبرهن میگردد که تجمل . و تجلل ، كبر و نخوت جاه طلبی و بد مستی دشمن بزر گش میباشد .
عادات خسيسانه وسفسفه های بیمعنی عصرش او را آزرده خاطر میداشت لهذا از هر طرف جویای سعادت میگردید . در کتب تربیوی خویش طوری فکر آزاد وروح بیآلایش را در طفل ترزیق مینماید که انسان را متحیر میسازد و مبحث های شیرینی را طرح مینماید که بر قلمش بجز تحسین جواب دیگری نمیتوان گفت حیات روسو در خانه اش به تلخی میگذشت چه همسرش که پرستار قدیم او بود لیاقت همبستری او را نداشت و فیلسوف را بسخنان خود مکدر ومحزون میداشت .
روسو مذهب پروتستان را قبول کرد و حقوق ملت ژینوا را حاصل نمود در سکونت خود متردد بود که مادام دايپناي ( M.aEpinay ) خانه ئیلاقی خود را یکنار جنگل مون مرانسی باو تسلیم نمود .
روسو در خانه مادام دپینای هژده ماه ساکن بود و بعضی از آثار خود را در آنجا نوشته . بالآخره به نسبت کدام واقعه که سبب آن خیلی مبهم است بامادام دپینای و نویسنده معاصرش ( Diderot ) ( دیدرو ) برهم زد . در سال ١٧٥٨ رساله مشاهداتش او را با والتر دشمن ساخت . در نزد دوک و لگزامبورك در مون مرانسی برخی از آثارش را اختتام داد . هلویز جدید ١٧٦١ کتاب تربیوی اش امیل ١٧٦٢ که پارلمان فرانسه سوختاندنش را تصویب نمودند و میخواستندکه روسو را نیز مقید سازند که فرار نمود .
در آخر حیات روزگار هر گونه تیره بختی و آواره گی او را برای روسو مهیا نمود و تلخترین زندگانی را نصیب او کرد بهر دری میرفت و نا امید باز میگشت در عالم پناهی
٢٧٦
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.