Page 1316

شماره ( سوم ) سال دوم ژآن ژاک روسو ( ٦٧ ) عاقبت خونین سلطنت بوربون را بچشم میدید وازان درهر جا کنایتاً ذکری مینمود ١ لباسهای مندرس و پیوندهای لباس غربا متاثّر میگردید و برنا لش های گرسنگان پاریس میگریست . بزرگترین خدماتش کتب تربیوی اوست که فن تعلیم را باصول ساده و دلچسبی جلوه میدهد ، روسو بسال ۱۷۱۲ در شهر ژینوا متولد گردیده و پدرش ساعت سازی میکرد . نمیتوانست که پسر خود را چنانچه شاید و باید تعلیم نماید بجز آنکه قصص و روایاتی را شبانه برایش میخواند ، پس معلومات ابتدائی او عبارت از همان کتبی بود که از زبان پدرش شنیده بود . پدر روسو بعد از چندی غربت و پریشانی مجبور بمسافرت گردیده وطن خود را ترك و پسر را بشبانی تسلیم کرد . کمی نگذشته بود که ژآن ژاك روسو بحیات اجتماعی داخل گردیده و در صحنه کار زار عالم قدم گذاشت برای تحصیل معیشت هردری را میکوبید و از هیچ کاری رو گردان نبود حتی مدت چندی نوکری شخصی را نیز میکرد تا اینکه مدتی نزد مادام دووارن معطل گردید و رشته تحصیل خود را دوباره بدست آورده علوم زیادی آموخته و راه پاریس را پیش گرفت . روسو در اکادمی بواسطة يك نوت موسیقیقش تا اندازه پذیرفته شد اما موقع مناسبی پیدا کرده نتوانست تا اینکه بوسیله مادام دوپن بکتابت سفارت فرانسه در وینیز مامور گردید . بعد از کمی با سفیر فرانسه مناقشه و مباحثه نموده در فرانسه داخل شد . ازینجاست که آفتاب سعادتش طلوع میکند و قلم روزگار نام نامیش را در صفحه جهان نقش مینماید ، روسو بواسطة اپرای معروفش روح زیبا مشهور گردید در سال ١٧٥٤ در عالم مالیاتی و قاموس نویسی داخل شد . در سال ١٧٥٠ بواسطة خطابه مشهورش خطابه علمی و صنعتی ستاره اقبال و سعادتش درخشان ترگشت . ژان ژاك میتوانست که بکوششات و وسایل مختلفه خصوصاً تملق و مدیحه سرائی بدر بار سلطنتی خود را معرفی نموده از شاه فرانسه مستمری یابد اما بد بختانه قیافة نادرستی داشت که او را پسپا میزد . در باری که از پوزو سیون های متملق و زینت های عارضی پر میگردید ۲۷۰