Page 1185

شماره ( دوم ) سال دوم مجله کابل ( ٦٤ ) این بوده که نتوا نسته اند بقدر کافی قوای دماغی خودر را انبساط بدهند بناء علیه با شرایط متغیرة حیات موافق آمده بودند : در صورتیکه Hamosapien میخواست قوای اختراعیه اش را مضاعف کرده حیات جسمی وقوای دماغی خودرا به خدمت بنی نوع صرف کند بالعكس ترقى وجودش را فانی ساخت . آیا حس محافظه صحت وبدن بداد عالم انسانیت نخواهد رسید؟ امید است که وجدان درین فرصت فریادی بلند کند ! و یا مذ هب ندای بیداری دهد ! آیا بعد از تزلزل مدهش موجوده ملل وظايف نژادی خودهارا نخواهند شناخت ؟ آیا حیات اقتصادی و اجتماعی طوریکه ترقی نماداده است هر شخصی را که به کوشش زیادی وادار نمیکندکه آنها وظایفی را که شرعاً متروك گمان کرده بودند دوباره متحمل گردند ؟ آیا در ضمن تدریجی که تمدن اروپا بلند رفته میرود سقوط اتو ماتيك تولد هرگز متوقف نشده است ؟ انتها گل و بلبل صبحدم مرغ چمن با گل نوخواسته گفت نازكم كن كه درین باغ بسی چون توشگفت گل بخندید كه از راست نرنجيم ولي هیچ عاشق سخن تلخ بمعشوق نگفت حافظ نمودن نيك وبد جمال الدین اصفهانی گر شرم همی ز آن و این باید داشت پس عیب کسان زیر زمین باید داشت ور آینه وار نيك و بد بنمائى چون آئینه روی آهنین باید داشت در نیکی کردن صد خانه اگر بطاعت آباد کنی به زین نبود كه خاطری شاد كنی گر بنده كنی بلطف آزادی را بهتر كه هزار بنده آزاد كنی ١٨٤