Page 114

عشق و وظیفه یا شب اخیر يك قدم به ضابط نزديك میشود... در روشنی اول صبح كه از پنجره ها بداخل تابیده بطرف این مردكه مثل يك هیكل فولادی ایستاده است با ذوق و هیجان می بیند. بعد ازان بنوك پنجه ها بلند شده لب های یاقوتی رنگ خود را آهسته آهسته بطرف لبهای سوزان ضابط نزديك میكند و بمهرد نزديك شدن چشمان خودرا می بندد و خود را در آغوش او پرتاب میكند! دست های خود را بگردنش آویخته فشار میدهد!... حال از تماس این دولب های سوزان يك صدای خفیف شنیده میشود و بس!... بعد از يك دقیقه... اكنون برو كاپیتان!... لب های آتشین خودرا از لبهای سوزان ضابط دور میكند!. ضابط، قوۀ تکلم ندارد! با افكار پرهیجان از زینه ها پائین میشود... آخرین صدای دختر را از عقب ضابط میشنویم که میگوید : كاپیتان دقت كن! نه اورا هدف قرار دهی و نه هدف او قرار بگیری از یرا نمیخواهم کشته شوی و نه او را بکشی!... سر دختر دور کرده، چشمانش سیاهی میکند وجود ش مرتعش میشود وروی زینه ها می افتد مانند جسم بی حركت همانجا می ماند... -١٠٧-