Page 93

(٥٦) مفاخر ملی را با رهی آورد از بین بردو الحال ادراك سوانح مفصل و مستند اشخاص را که شرح آن بحسن خدمات مردان مدبر وافتخار ابنای عصر بیفزاید از نظر خدمات سیاسی وعسکری علی العموم واز نظر امور کشوری علی الخصوص محال ومشکل میدانیم : اینوقت اشخاص متتبع و کسانیکه در جستجوی اینگونه معلومات از حیث وظیفه و یا از فرط ذوق خودرا مکلف میدانند و باید بنگونه داستانها سرو کاری دارند مشکلات راخوب حس می کنند. علت بزرگ تذکره پردازی ویا نقص تاریخ نویسی در مملکت ما از اینجا است که طبعا درخود عصر نویسنده ازسببی که نگارش او پهلوهای دیگری پیدا نکند به نگارش تاریخ وتذکره علناً مبادرت نه ورزیده است و اگر دراخفا چیزی نگاشته است طوری که در بالا گفتیم تقالیب زمان از بین برد و اگر بخواهیم این مفکوره را با دلائلی بیشتر ایضاح کنیم در وطن ماچون روح مساعدت وهمکاری باهمی کمتر وجوددارد وعلاوتاً بقدردانی ازخدمات رجال سلف تا هنوز بطوریکه بایدعادت نکرده ایم لهذاهرکس یکی ازنسخه های قلمی را اگر با خوددارد از حیث عدم مشارکت بافتخارات ملی چه از سپردن بمنصه طبع و نشروچه ازتعرف باشخاص نویسنده ابامی ورزند واقلا گروه نویسنده هم درمملکت ما تا عقدجائزه را در مقابل آثار ایشان بعمل نیاورند ویا ازطرف حکومت بامری رسماًموظف نکردند درراه افتخارات ملی قدم و قلم کوتاه میدارند. ازین لحاظ بسی کتب خطی و اسناد تاریخی منحصرباشخاص مفکوره ها