Page 158

۱۳۹ آماده جنگ باشند و خودش با ضابطان ار دوسوی پشته هار فته قدوم سردار محمد اکبرخان را منتظر بود ساعتی نگذشته بود که سردار محمد اکبر خان با جمعی از خوانین افغان حاضر گردیدند . سردار باشخص وزیر و خوانین با ضابطان عسگری رو برو شدند سواران افغان یکه یکه دودو میرسیدند بعد از ساعتی سردار قوم خود را آواز داده گفت هر کس مقابل خود را بگیرد دست وزیر مختار را بریده کشان کشان او را میبردند وزیر واویلا واغوثا فریاد میکرد و پناه وامان میخواست بعد ازان سرش را از تن جدا کرده در کوچه های کابل تشهیر کردند و مستر تروار را سر راهی بدار کشیدند و لفتنت بری که بدست محی الدین افغان اسیر افتاده بود در روز نامچه خود سخافت عقول انگلیس ها و بزدلی منصبداران انگلیس وضعف آراء شان را می نگارد وقتیکه او را به حضور سردار محمد اکبرخان حاضر کردند سردار با دید های شعله انگیز خود بسوی او نگریسته گفت : ای انگلیسها شما بودید که طمع مملکت ما را بدل خود پرورانیدید ! جزای اعمال خود را به چشم سر دیدید !! کنون هم به کشتن تو ضرورت ندارم ترا بخشیدم رنگهمالی ترا به ملا مؤمن خان سپردم میجر پا تنجر که زمام وزارت مختاری را بعد از سرولیم مگناتن گرفته بود دوباره مراوده صلح خواهی با افغانها نمود و گفتند صلح بشرائط ذیل پذیرفته خواهد شد . ۱ : - عساکر انگلیس تمام توپ های را که دارد بما وا گذار شوند مگر شش ضرب عراده توپ که برای حفاظت خویش با خود برداشته می توانند . ۲ : - مال گرانبار و آلات متعلقه خزانه را بما بسپارند . ۳ - سرکردگان انگلیس را با آل و اولاد بما بسپارند . ٤ - ١٤ لك روپیه را که وزیر مختار بما وعده داده بود آن را بپردازند .