Page 197

(١٧٦) که از خاك آريانا جدا شده در حوضه پست و یکرنگ و هموار گنگا مسکون شدند در میان «دراویدی» های بو می هند که خود شان «داسیوس» یاد کرده اند خود را بیگانه و خارجی دیده و بی اتفاقی ها و مخالفت های قبیلوی خود را کنار گذاشته از نقطه نظر سیاست پیش از هر چیز به تشکیل سلطنت پرداختند وبعد از آریائی های باختری دومین سلطنت آریائی را کنار سواحل گنگا بمیان آوردند و برای اینکه نژاد آریائی در اثر دخول خون بیگانه مخلوط نشود برعلاوه طبقات «براهمه» و «کشانریا» و «ویسیا» یعنی طبقه روحانیون و جنگجویان و اهل حرفه طبقه پست «سودرا» را هم تشکیل کردند، همین طور در شق مذهبی هم تغییراتی شروع شده سرزمین یکنواخت حاصل خیز هند به آنها تلقین نمود که دنیا ومافیها همه از يك قوة ماورای طبیعی تراوش میکند، انسان محتاج به نیرو و فعالیت نیست و در اثر ریاضت و از بین بردن قالب مادی بدن به روح بزرگ منشاء كائنات متوسل خواهند شد. این بود بصورت خلص اثراتی که محیط هند بر آریأهای مسکونه خود وارد کرد واز نقطه نظر اجتماعی، سیاست ودیانت باب تازه ومخصوصی را برای ایشان کشود. شاخه هائیکه بطرف غرب مهاجرت اختیار کردند «امادی» و «پارسوا» است که پیشتر شرح جنبش آنها از بخدی و سیر حرکت آنها در امتداد مجرای رودخانه های غربی آریانا ورسیدن شان به خاكهای ماورای غربی دشت لوط وجنوب سواحل خزر شرح یافت وچون تاریخ حرکت آنها از باختر وخروج ایشان از سرحدات غربی آریانا متفاوت است قبایل امادی یعنی ماد که اولتر بحركت آمده بود سواحل بحيرة خزر ودامنه های جنوبی آنرا که نسبتاً قابل زراعت بود مقر خود قرار داد، پارسوا که پس انتر کوچیده و از روی نیرو و تعداد نسبت به امادی کمتر و ضعیفتر بودند اول به علاقه های کرمان جای