Page image — the source of record
Machine transcription
(۱۲۷)
و سعادت خانواده این بوده که پیوند ازدواج آنها به اساس عشق استوار بود.
آریائی همان طوریکه شیدای مناظر زیبای طبیعت بوده و توصیف ماه و خورشید
و ستاره و شفق از خلال سرود های آنها چسنه چسنه معلوم میشود و در امور
زندگانی همیشه طرف زیبا و مقبول آنرا نگاه میکرد در انتخاب همسر و رفیقه
حیات جز راه عشق طریق دیگری نمی پیمود. آریائی ها در عصر ویدی مانند
قبایل چادر نشین امروز بکمال آزادی آوازادگی حیات نیمه دهقانی و مالداری
خود را در مراتع سرسبز و دامنه های خرم کوهها بسر می بردند. زن ها و
دوشیزگان جوان در کشت زارها و دامنه های کوهها و در میله ها و مجامع
عمومی مخصوصاً در «سامانه» که یکنوع میله عمومی بود با جوانان در تماس
بودند و به آزادی همسر خود را انتخاب میتوانستند.
پیشتر در مبحث خانواده ذکر نمودیم که دختر جوان عامل مسرت خانواده
بشمار میرفت اینجا علاوه میکنیم که جوانان آریائی بصورت عمومی دختران را
خیلی دوست داشتند و تنها صدای آنها کافی بود که تارهای قلب حساس
بسیاری را به تکان آرد چنانچه در یکی از سرودها منجمله ذکر است:
«جوانان صدای دختر جوان را بقدری دوست دارند که رب النوع ستایش
خود را از زبان بشر بشنود» این جمله کوتاه یک عالم عشق است و به اندازه مقام
دختر جوان را در جامعه آریائی بلند نشان میدهد که از آن برتر تصور نمیشود.
عشق اگر چه یک کلمه است و یک مفهوم دارد و عروسی آریائی بر اساس آن
گذاشته شده است معذالک چون دل آریائی منبع احساسات لطیفه و تمام حواس
او محکوم نوای حسن بود هر چه داماد و عروس جوان و زیبا می بودند مراسم
عروسی آنها در عالم معنویات به پیشگاه ارباب انواع به مراتب بلند
مسرت تلقی می شد چنانچه جمله ئی از خود سرودها شاهد این قول است:
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.