Page image — the source of record
Machine transcription
(٥٤٢)
(مطابق ٦٧٣م ) در سیستان آمده و در بست و رخج و کابل با(رتبیل) محاربه نمود و آخر
با دو هزار درم با او صلح کرد» (۱)
اگر در سنه و تاریخ و مأخذ واقعات خوب دقت شود دیده میشود که در
نیمهٔ دوم قرن ۷ و جریان قرن ۸ منابع چینی از شهر کاپیسی و منابع عربی و
فارسی از کابل صحبت میکنند
بعد از هیوان ـ تسنگ آخرین زائرین چینی که وارد کشور مانشده و هنوز
مجال داشتند که از راه باختر و کاپیسا به هند بروند دو نفر اند که یکی
« وانگ ـ هیوان تسو Wang - Huan - tso» سمت نمایندگی داشت و دیگری
«هیوان ـ تچاو Hiuan - Tchao» که بار دوم عزم سفر هند داشت. مسافرت شخص
اول الذکر در سال ٦٠ ـ ٦٥٩ وسفر دومی در سال ٥ ـ ٦٦٤ واقع شد. ایشان از
راه باختر و کاپیسا مملکت ما را عبور کرده و به هند رفتند ولی درین میان، حملات
قشون عرب مجال مراجعت را ازین راه به ایشان نداد چنانچه اولی از راه نیپال
برگشت ودومی به دیار خود بکلی مراجعت نتوانست زیرا سر راه نپال را (تبتی ها)
و کاپیسا را «تاشی ها Ta - Che» یعنی عرب ها اشغال کرده بودند و عبور ومرور
مشکل شده بود ودر نتیجه «هیوان - تچاو » زار چینی موصوف در هند مرکزی
متوقف مانده و همانجا وفات کرد
نوشته فرشته مبنی بر اینکه عرب ها در ٤٢ هجرت (٦٦٦٤ م) به کابل حمله
کردند شاید کمی وقت تر باشد زیرا درین سال هنوز رفت و آمد سیاحین بودائی
و نمایندگان چینی در کابل زمین چیزی بود از طرف دیگر چون سال مراجعت
«وانگ ـ هیوان تسو» از نپال وسالی که «هیوان ـ تچاو» میخواست از طریق
کاپیسا یا نپال مراجعت کند و موفق نشد معلوم نیست ولی از روی تاریخ سیستان
معلوم است که در ٥١ هجری (٦٧٣م) عبدالله بن ابی بکره به کابل رسید
(۱) تاریخ سیستان صفحه ٠٩١
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.