Page 179

بیت بفر مود نامردم کینه دار بر آیند پیرامن این حصار بسی ازوی مردی خرابش کنند بسیلاب خون غرق آبش کنند عالیجاه عصمت الله خان بشجاعت موروثی و بهادری جبلی را کار فرموده جزائر چیان را که هريك ازایشان در شیوه گلوله اندازی چنان دستی داشت که نقطهٔ خال از روی زنگی به صیقل در شب تار می ربود بدفع اعدا بوعد و وعید تحریص مینمود ودشمن را از حول قلعه دور و نفور میداشت . بیت چنین حصار که یارد کشاد جز ملکی که پیش خدمت او بسته روز گار کمر چنین سپاه که یارد شکست جز شاهی که شد درست بسا ورسم دین پیغمبر القصّه از وقت ظهر تا دم صبح فردا از طرفین کشش و کوشش بظهور رسیده سردار عبدالرحمن خان را کشاد کاری روی نمیداد علی الصباح تاریخ بیستم شهر رمضان المبارك سنه ١٢٨٠ که ترك سفیده دم خنجر سیم از نیام خاور کشید و سپر شنگرفی بر کتف انداخته تیغ زرنگاری راعلم ساخت وبر توسن فلك مینائی بجلوه درآمد . مثنوی سر صبح کین شاه انجم سپاه نمود از افق رایت صبحگاه بجنبش در آورد خیل وحشم بجنبید از جا بطل وعلم سپاه منصور که تمام شب کمربسته مستعد مقاتله برای دمیدن صبح چون ستاره تمام تن يك چشم انتظار گشته بودند باشاهر اده غیور و غضنفر پیشه دلاوری بسردار محمد اسماعیل خان وصدرمیدان مبارزی جرنیل فرامرز خان حسب الحکم شهر یار جهان از محال اوره در حرکت آمده مانند بحر مواج روی زمین از حرکت افواج متزلزل گشت. ع فلك گفت هذا اليوم هجر مثنوی بفرمان شاه سعادت اثر ببستند گردان لشکر کمر پلنگان شیر افکن و تیز چنگ چون شیران جنگی کشادند چنگ دلیران مردم کش و کینه خواه همه سوی اعدا گرفتند راه زهر جانبی سورن انداختند بته پیر خون ریختن تاختند سردار عبدالرحمن خان تیره روز که سپاه را از مسافت هشت کروه از تنگه دوررانده تمام شب اوج وبرهنه بسان روز صایم بودند واز سردی تردد بسیار بجان رسیده انتظار روز مرگ میکشیدند چون بر توجه شهزادهٔ مظفر لوا مطلع گشت دانست که سیلاب در سدد تفریق این مشت خاشاك است لاچار قلعه را گذاشته بحدود کوتل و پشته های که در انتهای راه عساکر منصور بود خود را رسانیده به محکمی کوتل و مرتبه ها پرداخت . (١٦٠)