Page 116

روز را بشام وشام را بروز می رساند وامراض مختلفه بر وجودش استیلا یافته قریب الموت شد بلکه آوازه رفتن او بدار الجزا نیز منتشر شده آخر صحت یاب گردید تا که خبر بلوای ترکستان وتصرف عبدالرحمن خان آن محال را روح تازه در بدنش دمیده شمار ایام حیات را از سرنو گرفت واز آنجا برخاسته از راه تیرا میان ملك طائفه مهمند و مركيز راه چترار وكشكت روانه بدخشان شد واز آنجا از راه قطغن بترکستان رفت درین ایام سردار عبدالرحمن خان در بامیان استقرار داشت از تر کستان برخاسته روانۀ بامیان شد و چون آوازۀ وصول او بسردار عبدالرحمن خان رسید امراو سپاه را باستقبال فرستاده بعزت تمام داخل اردو ساخته خیمه و خرگاه وسایر اسباب تجمل ویرا عنایت فرمود وچون ایام فلا کتش بر فاهیت تبدیل یافت با سردار محمد رفیق خان که از نجراب بس ینگلاب آمده بود و با مردم کابل مراسلات فرستاده هر یکی را بنود مو عهد ساخت شريك راه انداز خود نمود علی الخصوص سردار محمد شریف خان را مکرر نوشت که ما همه برادرایم نزاع در میان امایان از سببب دخل بیگانه است در امر حکومت و چون در این ایام آن برادر مختارالدوله است اگر امری سازد که سردار محمدافضل خان را از قید آزاد فرموده مایان را قطعه از ممالک محروسه مقرر فرماید من نقد غاشیه بردوش بندگیان اقدس وممنون احسان برادر گرامی خواهم بود سردار محمد شریف خان را نیز صلۀ رحم دامنگیر شده از سخنهای مسنز خرف او فریفته گردیده بموجب الصلح خیر دفع نزاع را مد نظر فرمود و چون وارد میدان شد بدون اطلاع شاهزاده بقلعۀ قاضی آمده داخل اردوی شاهزاده شد بعد از اطلاع موافق قانون سپاه پلتن ورساله وتوپخانه سلامی نمودند وشاهزاده در احترام واعزاز اودقیقۀ مهمل نگذاشت اما حرکت نمودن اواز میدان بدون اطلاع شاهزاده را سبب سؤظن شده مصدق اخبار داعیان شد چنانچه سابق تحریر یافت در اول ملاقات بموجب ( فاتقوا من فراسة المؤمن فانه ينقار بنور الله ) وضع او را منقلب و برگشته یافت بمجرد ورود سردار محمد شریف خان دراردوی شاهزاده برای محمد رفیق خان نوشت که انشاء الله هر چه خواهش آن خیر خواه باشد بعمل آورده خواهد شد مطمئن الخاطر بوده زوتر گاه نهمند سردار محمد رفیق خان که قبل برین درحفاظت جان بود برسیدن کاغذ در فکر جمعیت شده بنای جمع آوری گذاشت و مردم تگاب و کوهستان وبعضی از قوم غلجائی را بر خود جمع نموده علم مخالفت بصراحت برافراشت و سردار محمد شریف خان لحظه در قاضی قلعه نشست با حافظ جی و چند نفردیگر بشهر رفت وهم در این ایام بشاهزاده خبر رسید که سردار عبدالرحمن خان بفرموده سردار محمد شریف خان روانه غور بند شد از راه کوهستان خیال آمدن دارد بنابر آن عساکر را امر فرمود که از قلعه قاضی کوچیده براه شکر دره روانه کوهستان گردند وخود تشریف فرمای شهر کابل شد سردار محمد شریف خان نیز از شهر بر آمده روانه کوهدامن گردید و در روزی که لشکر شاهزاده در موضع سرای خواجه توقف داشت سردار محمد شریف خان از عقب رسید لیکن (١١٣)