Page 18

جنگ نامه (11) بگفتا ببالها که ای همدمان که چون اژدهائید آتش فشان نباشیم ازین دیگر آسوده تر کشید... ازین مدعا بیشتر روید جانب شاه گیتی سرا در ان ملك او افکنم ماجرا ستانم از از و افسر کشورش ببند گران بر گذارم سرش کجاز آتش تیغ من جان برد یقین تخت خود را بمن بسپرد گر اوز زمگام رفت و بیچاره شد و زاز ملك خود نیز آواره شد رود هر کجا چاره یابد تنش شود ایمن از خار من دامنش همان ملك كابل شود بیدرنگ تصرف بر صاحبان فرنگ (۱) از آن پس رخ خودسوی لات کرد وزین مژده بس خاطرش شاد کرد که چون لات آن مردبارای وهوش همین حرف ها را شنفتی بگوش بگفتا اگر هست این دلیپند روان رخت برسوی کابل ببند بصید بزرگی که آرم بچنگ بجز مکر و افسون و نیرنگ و رنگ و گرراه دیگر بود اندران که آسان شود عقد این سرکشان بگویش سرآسر توای هوشمند بگردان که این شود دلپسند بر آشفت پس لات جنگی بگفت که ای شاه اقبال بخت تو جفت تو گوئی که آن شاه کابل دیار کشم یا کشم زنده او را بدار یقین آمدستم که آن تاجور بلنگت زین را بدرد جگر گه ترکتازی شود در شتاب رساند سر نیزه بر آفتاب دگر خوف دارم ز انبوه عام که این شربتم تلخ آید بکام تو این دام را زود برچیده دار که این صید را کی توانی شکار دگر آنکه بشنو ده يك بيك بسی کوه دارد که سر بر فلك که پوینده را اندر و راه نیست نشیننده را اندر د جای نیست بود اندران برف کافور رنگ نباشد در آنجا مجال درنگ بدان ماندا کنون همین داستان بیا بشنوای عاقل کاروان (۱) صاحبان فرنگ ، عبارت از صاحب منصبان انگلیسی است .