Page 281

شیر را تعلیم جرئت داد . بود از وضع خویش گرگ از عدلش همی بر میش بودی مهربان بسکه در عدل و سخاوت بود فرد روزگار کس نبردی هیچ نام حاتم و نوشیروان از عروج همتش بالید طبع مسلمین وز شکوه هیبتش لرزید روح کافران دست عزم افسر انش پاره کنام خصم کرد از لهیب قهرمان سطوتش اندر جهان سند و ملتان را گرفت و جمله اطرافش کشاد دشمن از پا بر فکند و فتنه مرها تبان فر جمشید و فریدون نزد او تحت الشعاع نادر صاحبقران از صولت او ذره سان تاج بخشای ملوك مالك جم بودست او حکمفرما ی بلاد کشور هندوستان از شعاع برق تیغش روی گیتی منجلی وز جلای باطنش روشن دل صاحبدلان صيت آواز ظفر از موج فوجش می شنید افسر اعدا بگوش از ناله شیر ژیان در قفای لشکر او وقت حمله میدوید چون غلامان کمینه فتح و نصرت تو امان از حسام ابدار خویش در روز دغا بی تکلف تر نمودی حلق خشك دشمنان بیرق او از فروغ بخت میمون شد بلند در بلاد شاه غازی اکبر کشورستان «٢١٦» تار بخه تمبرواره (٧٠٠) جلد اتمام عزالدين غلام حيدر ابن رحمت على ١٣٠٥ ش م