Page 228

-٢٢٥- بیعت نامه کندك قومی فیض اباد بدخشان حضور محترم مراحم ظهور مبارك خادم دین نبی (ص) اعلیحضرت غازی مد ظله را فدا و تصدیق شویم ! کمترین خدمت گاران اقا محمد تولمشر و الف شاه بلوکمشر و محمد کبیر بلوکمشر کندك قومی مقیم فیض اباد بدخشان بمعرض حضور لا مع النور مبارك میرسانیم : اینکه حینیکه فرمان لازم الاذعان از تشریف جلوس میمنت مانوس اعلیحضرت خادم دین متین حضرت سید المرسلین (ص) بر تخت سعادت بخت دارالسلطنه کابل بسر افرازی و چشم روشنی مردم بدخشان سرور ارزانی داشت ما اهالی بنوید چنین اخبار سعادت اثار حضرت باری جل ذکره وشکریه موهبت عظما وعطیه کبرای تقدیم نموده بصورت فوری جمع اوری و اتفاق نمود بصاحب تلگراف و ایراق گردیده توجه صادقانه مخلصانه در محافظت جباخانه وخزانه دولت متبوع مان واهالی شهر فیض اباد که حقیقتا برادران هم دین مان بودند ساعی ومجاهد گردیدیم الحمد لله تعالی از طالعخیر مطالع طالع انچنان ذات تقدس ايات نيك خواه دین و خیر اندیش ملت اسلام و بتوجه این خدمت گران صادق نقصانی و ضرری به سامان دولت واذیت با هالی نرسیده ارام و اسوده حال میباشم ( سالی که نکو است از بهارش پیداست) همین است که حسن صداقت شعاری و خدمت گذاری که به نسبت خیر خواهی دین ودولت بود نخواستم که از حضور مبارك اعليحضرت شهریار غازی مخفی ومحجوب بود ومستور باشد . لهذا خدمت صادقانه خود را لازم العرض حضور مبارك دانسته استرجا داریم که منظور حضور الطاف وفور اعلیحضرت ترقیخواه دین ودولت گردیده واسطه ترقی انبه و — سرفرازی این خدمت گاران جان نثار گردد — فقط زیاده افتاب عمر واقبال ذات — ملوکانه طالع ولامع باد . حکمت مهمان پیری بودم در دیار بکر که مال فراوان داشت و فرزند خوب روی . شبی — حکایت کرد که . مرا در عمر خویش بجز این فرزند نبوده است درختی درین وادی است که زیارتگاه است مردمان بحاجت خواستن انجا روند شب ها بحق نالیده ام و روی در پای ان درخت مالیده تا حق تعالی مرا این پسر بخشیده است . شنیدم که پسر اهسته با رفیقان میگفت : چو بودی که من ان درخت بدانستی که کجا است ودعا کردمی تا پدرم بمردی ( حکمت : خواجه شادی کنان که پس فرزندم عاقل است وپسر طعنه زنان که پس پدرم فرتوت سالها برتو بگذرد که گذری نکنی سوی تربت پدرت توبجای پدر چه کردی خیر — که دگر چشم داری از پسرت (سعدی شیرازی)