Page 72

۶۵ تفنگ رم خورده فرار کردند . و ماهیگیران شالوپه مظفراً و منصوراً عودت نمودند . من که بر سطح کشتی بر آمده منتظر عودت ماهی گیران بودم ! دیدم که در پیشا پیش ماهیگیران یک چیز سیاهی مانند چوچه گاو میشی در دویدن است مگر این یک وحشی بوده که رفقایش را گم کرده ، و راه گریزش را نیز نیافته سراسیمه شده است . وقتاً که ماهی گیران وحشی بیچاره را در یافتند ، خواستند تا پاره اش گردانند ، لکن من فریاد بر آوردم که خبردار وحشی را اذیتی نداده زنده اش بیارید . لاجرم سالماً به شالوپه آورده بمنش تسلیم نمودند . من نیز وحشی را گرفته بطرف جای خودم آوردم بیچاره از ترس جان مانند برگ بید بر خود لرزان بود . من اگر چه بنا بر ازاله خوف و بیمش اظهار