Page 108

حاضر است ، واگر وصف الحال است ، همان خوشیها وکدورتها ئیکه واقعاً در مواقع حس کرده اند، بیان کنند، عیوب جامعه را انتقاد کنند، محاسن اخلاق را تمجید کنند، بوطن پرستی دعوت کنند ، وبالآخره فرض کنند که قد ما نبوده و شبا هنگام و نزیک پسر و کودک خردی نگفته اند. شاید در وقتی منوچهری گفته است ! گوئی بط سفید جامه بصابون زده است کبک دری ساق پای در قدح خون زده است بوده اند اشخاصیکه بگوئید صابون برای شعر خوب لفظی نیست ، اما او بخیال خودش شعر گفته و تصور خود را بیان کرده است، چرا تابع او وامثال او باشیم و جرأت نکنیم از دائره آن ها خارج شویم! در صورتیکه آنها مقلد دیگری نبوده اند. و فقط بزبان-