Machine transcription
شعر العجم حصهٔ چهارم
۸۹
گل و نسرین و سنبل را صبا در خرمن است امشب
چون نزاکت لب و رخسار، و بوسهای لطیف و نرم آن، قابل برداشت الفاظ تعبیری نبود، لہذا شاعر اُو را باین حالت تشبیه داد، که گویا نسیم صبا آنها را بار بار مماس کرده مکرراً برآن می وزد -
یا مثلاً این شعر
نه گفت و من بشنیدم، هر آنچه گفتن داشت
که در بیان نگهش کرد بر زبان تقدیم
لبش چو نوبت خویش از نگاه باز گرفت
فتاد سامعه در موج کوثر و تسنیم
درین شعر ذکر آن موقعی است، که عرفی به دربار ممدوح خویش رفته است و ممدوح باولین نگاه لطف آمیز خویش او را دیده و باز دیگر سخنان گفته است، میگوید، که ممدوحم هیچ چیزی نفرمود و من تمام سخنهای او را شنیدم که گفتن می خواست، زیرا که نگاههای او در ادای مطلب بر زبان پیشدستی کرد، پس از آنکه نوبت گفتار بلب های او رسیده از تاثیرات بیان آبدار او شنوائی من در موج کوثر مغروق گردید لطفی را که قوۃ سامعه از سخنان معشوق بر می دارد، آنرا بجز ازین طریقه، دیگر چیزی او ادا نکرده
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
