BrowseTārīkh → page 186

Page 186

Tārīkh · pages 1–497


Page image — the source of record

Scanned page 186 of Tārīkh

Machine transcription

۱٧٥ در موقع آتش دادن بروی آن تکیه میدادند . هر تفنگداری بقدر لازم باروط و سرب با خود برداشته و هر تیر او در نود و نه حرکت انداخته شده و لااقل پنج دقیقه وقت میخواست اگر باران میبارید و یا زمین سنگی بود وجود تفنگداران بکلی میفائده و هیچ استفاده از ایشان نمی شد زیرا بواسطهٔ رطوبت هوا باروط آتش نگرفته و بواسطهٔ سختی سنگ و نداشتن محلی برای نصب شاخها نمیتوانستند که تیراندازی نمایند . در هر فوجی عدهٔ نیزه داران و تفنگداران مساوی بود . توپخانه فوق العاده بصورت ابتدائی و حتی توپچیان مخصوص نیز نداشته و در موقع لزوم نفرات نزدیکترین فوج پیاده را بکار میگرفتند . سبکترین توپ ها را ده اسپ میکشید . مهمات هر توپی را دوازده اسپ حمل میکرد . توپ ها فقط در موقع جنگ سوار میشدند . چهار ده نفر برای پر کردن هر عراده توپی لازم بود آتش توپها خیلی کندتر و غیر مطمئن تر از تفنگ ها بوده است. هنگام مصادمه سوارهٔ نظام در دو ردیف تفنگچی در دست تاریخ اوروپا در قرن هژدهم

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Tārīkh, page 186. Kābul, Maṭbaʻah-ʼi Shirkat-i Rafīq, 1306 [1927]. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. http://hdl.handle.net/2333.1/ffbg79t5. Machine-transcribed text, Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0950/186.
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0950/186
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record