Page 125

سیر نبویه ۱۱۶ و حضرت صلعم از بسیار شجاعت و وثوق بر الله تعالی دلدل را پیش میبرد و میفرمود : اَنَا النَّبِيّ لَا كَذِبُ اَنَا ابْنُ عَبْدُ الْمُطَّلِبْ اَلْاَنَ حَمِيَ الْوَطِيسِ ، یعنی من پیغمبرم دروغی نیست الحال تنور جنگ گرم گردید مسلمانان حمله شدیدی کردند و حضرت صلعم فرمود : (الیدی دلدل فی لحال دلدل شکم خود را بزمین رسانید و حضرت صلعم مشت خاکی برداشت و (شَاهَتِ الْوُجُوهُ) گفته سوی مشرکین پاشید، که به چشم های همه رسید : فرشتگان به کمک آمدند چنانچه الله تعالی در قرآن عظیم الشان از آن خبر داده الغرض کفار چنان شکست کردند که بقدر دوشیدن یک شتر مکث نتوانستند و مالهای شان غنیمت مسلمانان گردید. از شیبۂ ابن عثمان مرویست : که چون پدرم در جنگ اُحد کشته شده بود در جنگ حنین رفتم و در دل خود گفتم که اگر فرصت بیابم انتقام پدر خود را از (محمد صلعم) بگیرم پس وقتیکه مسلمانان شکست کردند و او بدل دل سوار بود از طرف پشت شمشیر خود را کشیده رفتم تا او را بزنم که ناگاه شعله آتش میان ما حایل گردید گمان کردم که سوختم و از خوف چشم خود را پوشانیدم و به عقب پس پس میشدم حضرت صلعم سوی من دید فرمود نزدیک بیا ! من باو نزدیک شدم دست مبارک خود را بسینۂ من نهاد و گفت : (اَللَّهُمَّ اَعْذْهُ من الشَّيْطَانِ) الهی او را از شیطان پناه بده ! قسم بخدا ست،