Page 235

۲۲۴ نعمان ابن عدی که حاکم میسان بود و در ذوق نعمت و دولت افتاده خطی برای عیال خود نوشت که دران این شعر بود. لَعَلَّ امیرَ المؤمنینَ یَسُوءُهُ غالباً امیر المؤمنین را خبر میرسد و بدش می‌آید تَنَادُمنا بالجَوسَقِ المُتَهَدِّمِ که ما مردم در محله‌ها رندانه صحبتها داریم. حضرت عمرؓ فوراً خبر شد و او را معزول کرده نوشت که ما را درینجا این حرکت شما ناگوار افتاد حذیفة ابن الیمان که در صحابه یک شخص بزرگ و نسخه‌ای رازهای مخفی بود و در عهد نبوی شرف اختصاص رازداری او را (صلی الله علیه وسلم) داشت و او را صاحب السر میگفتند حضرت عمرؓ یک روز ازو پرسید که در عاملان من شخصی از گروه منافقین نیز عامل خواهد بود گفت ”بلی یک شخص هست“ حضرت عمرؓ نام او را پرسید و او بلحاظ رازداری نامش نگرفت و نشان نداد حذیفه بیان میکند که بعد ازین واقعه حضرت عمرؓ آن منافق را معزول ساخت و ازین من قیاس کردم که خود او را تفحص دریافت اثر این تفحص و بیداری مغزی بود که تمام افسران و عمال بدون مشورهٔ او هیچ کار را کرده نمیتوانستند علامه طبری می‌نویسد.