Page 53

(۵۴) با صدای مخصوص که درین وقت غروب خیلی حزن آور است گویا خداوند را شکر میگویند ، فقط شپره و بایقوش ها هستند که منتظرند بکلی هوا تاریک گردیده و تازه آنها هم بنوبت خود بگردش و کسب روزی خود شروع نمایند . در بیست قدمی همین درخت چنار که ما در پهلوی او ایستاده ایم چاه خرابهٔ واقع شده است ، که اگر صدای مختلف مرغهای که در بالای این درخت جا گرفته اند ، بگذارد ، از داخل آن صدای رنگ رنگ و زیل زیل بکوش ما میرسد که معلوم است از روی وحشت و اضطراب می باشد چیست ! ! برویم ، به بینیم . در کمرهٔ چاه شش آشیانه کبوتر دیده می شود که در تمام آنها خاموشی و سکونت حکمروائی دارد ـ فقط سکنهٔ یکی ازین آشیانه ها دو بچه کبوتر که هنوز دست طبیعت پیراهن پر بر اندام آنها نپوشانده است ، مضطرب و پریشان و مشغول ناله و افغان هستند ـ گویا مادر خود را که دیر کرده است با آن صدای مخصوص خود می طلبند و حال آنکه در همین وقت در پنج آشیانهٔ دیگر بچه کبوترها در آغوش مادرهای خود آسوده و فارغ البال