Page image — the source of record
Machine transcription
١١١
و راه بیابان گرفت و یکنفس آرام نیافت چون روز شد
گفتش این چه حالت بود گفت بلبلان را دیدم که بنالش
در آمده بودند از درخت و کبکان از کوه و غوکان از آب
و بهائم از بیشه اندیشه کردم که مروت نباشد همه در تسبیح
و من به غفلت خفته قطعه
دوش مرغی بصبح می نالید عقل و صبرم ببرد و طاقت و هوش
یکی از دوستان مخلص را مگر آواز من رسید بگوش
گفت باور نداشتم که ترا بانگ مرغی چنین کند خاموش
گفتم این شرط آدمیت نیست مرغ تسبیح خوان و من خاموش
حکایت
آورده اند موری کمر جهد بسته از توده خاکی که نقل آن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.