Page 99

فتوحات اسلامی ( ۹۰ ) بیان امر قادسیه بزرگی گرفتار گشت تا نفس آخرین حضرت پیغمبر اکرم از وی رضی بوده نوید جنت برشان دادند و در خضوع عابمو دند که دعوتش اجابت گردد لہذا مجاب الدعوه نیز بود فضایل و مناقبش بسیار است فتحاً بذریعه او عراق را فتح نمود - زمانیکه حضرت عمر رضی الله عنه از دست ابولولوء مجوسی زخمی شده آثار رحلت از جبین مبارکش ظاهر گشت سعد را از جمله آن شش نفر اصحاب مشوره که مستحق خلافت بودند محسوب داشت از حمله و صایا که حضرت عمر رضی الله عنه در حین نصایح با مارت لشکر عراق ایراد فرمودند یکی اینست که ای سعد خداوند ترا مغرور نسازد که مردم ترا خالوی رسول الله صلی اللہ علیہ وسلم خطاب نمایند زیرا که خداوند گناه را بگناه محو نمیکند بلکه گناه را به نیکوکاری عفو مینماید در یکم بین خدا وند و بندگانش مناسبتی نیست مگر از روی طاعت وی تمام مردم در نزد حقتعالی مساو است خداوند پروردگارشان و ایشان بندگان خدا می نام امروز مردمان عافیت ر افضیلت بخود میدانند پس هر انچه از رسول الله مشاهده کردی برا پا می بند باش و صبر و ثبات را از دست مده مثنی هم که پیش رفته بود درین اوقات انتظار آمدن سعد را مینمود لیکن از شدت جراحاتی که بوجودش عارض گردیده بود پیش از رسیدن سعد دنیا را وداع گفت انا لله وانا اليه رَاجِعُون بعد از قدوم سعد به عراق عموم عسکر را مرتب ساخته از طرف امیرالمؤمنین متعاقباً برایش امداد می رسید تا اینکه سی وشش هزار نفر نزد سعد جمع گردیدند مثنی در وقت رحلت برادر خود معنی بن حارثه را طلب کرده توصیه نمود که چون سعد برسد برایش بگوی که نزدیک محمر که خطه فارس است با اهالی انحا محاربه نمایند نه در داخل مملکت شان زیرا که در صورت اول اگر غالب شوید ماوراء آن نیز در تصرف شماست و اگر لا سمح الله پس پا شدید به جمعیت خود رسیده میتوانید مثنی آن شهید راه دیانت و آن نابغه دیار شجاعت در بلدیت مواضع و معابر شان کمال مهارت را دارا بود سعد اثر استماع وصیت مثنی بر او و اصحابش اتر حام نمود. همراه سعد نود و نه نفر از اهل بدر و سیصد قدری زیاده از اهل بیعة الرضوان و سیصد نفر از فاتحان مکه و هفتصد نفر از اولاد صحابه درین حین مکتوبی از جانب امیرالمؤمنین عمر رضی الله عنه مانند را مشنی در موضوع موضع جنگ رسید طریه گفته عمر رضی الله عنه مکتوبی بر سعد نوشت که فرستادم برت دو نفر که مقابل است با دو ہزار و آن دو شخص عمرو بن معد يكرب وطليحة بن خویلد میباشد ایشان را امیر نگردانی زیرا که شدید الاقدامند و بالشکردارانی نمایند در حرب در نگ میکنند