Page 509

فتوحات اسلامی (۵۰۰) رفتن فرنگیان به شهر عکا و کشتیهای دریائی شان در مقابله آنها آمده اسلحه و ذخیره ایشانرا بهمراه شان می آورد و تسلیم شان می نمود و باز و اپس رفته دیگر می آورد تا اینکه استعداد ایشان از شما و حساب بیرون گردید و در وقت رفتار اردوی شان مسلمانان آماده بودند که اگر بعضی انها از اردو قدری دور میشدند مسلمانان چپاو نموده میگرفتند تا اینکه کثیرشان از اردو تها می شد بچنگ مسلمانان گرفتار میگردید و چون خبر کوچ شان بسلطان صلاح الدین رسید بیرون شده آمد تا نزدیک شان رسید بجد امیرهای خود را جمع نموده به همراه شان مشورت نمود که آیا براه راست بمقابله شان برویم یا براه نا جاده و بیراهه رفته خودها را بسر شان بیفکنیم امیران گفتند چه حاجت که در بیراهه در آنها جاده خودها را بزحمت و مشقت اندازیم چرا که راهها جاده کوه و سنگ و تنگ است میشود که بمقصد خودها کامیاب نگردیم فکر همین است که در راه راست فراخ میرویم در عکا بهمراه شان مقابل شده آنها را متفرق کرده پارچه پارچه میسازیم سلطان دید که میل امیران بر همت رفتار است ناچار با امیران خود موافقت نمود ولکن رای سلطان چنین بود که بهمراه دشمنان که همین رفتارشان که هنوز بکائی جا نگرفته اند بمقابله و کارزار برابریشوند و سلطان فرمود که قاعدۀ فرنگیان چنین است که اگر بموضعی رسیده منزل نمودند استحکام برای خود ها میسازند کار زار بهمراه آنها سخت میگردد و مقصود بایان حاصل نمیشود رأی و فکر من است که قبل از رسیدن به عکا بهمراه شان مقابل گردیده مقصود حاصل نمائیم چون رای امیران بر خلاف این بود براه فراخ واسع رفتند لکن فرنگیان بدینها سبقت نمودند و سلطان صلاح الدین جمعی از امیران خود لمقرر فرمود که بکناره های اردوی فرنگیان رفته تصلح غارت و چور و چپاو و کارزار نفری شان مشغولی داشته باشد لکن فرنگیان با وجود تاخت مسلمانان بکارزار مسلمانان اقدام ننمودند درین محاربه اگر لشکریان متابعت رأی سلطان صلاح الدین در رفتار و کارزار خود ها می نمودند البته مسلمانان کامیاب میگردیدند و فرنگیان به شهر عکا نمیرسیدند لکن امری را که خداوند تعالی اراده فرماید اسباب همچنان برابر میگردد چون لشکر سلطان صلاح الدین به عکا رسید دیدند که فرنگیان پیشتر از جانب بحر آمده ازین دریا تا دریا دیگر تمام زمین عکا را فراگرفته اند و برای مسلمانان راهی بطرف عکا باقی نمانده است سلطان صلاح الدین مقابل فرنگیان نزول فرموده خیمه خود را به تل کیسان برپا نمود و میمنه لشکر را به تل قباظیه