Page 107

بیان امر قادسیه فتوحات اسلامی (۹۸) نموده ایم و نگهداشت شما را کرده ایم اعمال خود را با اعرب بیان میکرد زهره در جواب رستم گفت که امر ما و شما مانند عربان سابق نیست که برای طلب دنیا آمده باشیم بلکه برای آخرت صرف همت مینمائیم بلی سابقاً ما بمیل شان رفتار مینمودیم تا اینکه خداوند با پیغمبری فرستاد که ما را بجانب پروردگار دعوت نموده اجابت نمودیم خدایتعالی به پیغمبر خود گفت که اینقوم مسلمان مسلط ساختم بر مردمانیکه ایمان نیاورند و بواسطه مسلمانان از انها انتقام میگیرم بغلبه را بمسلمانان اعطا نمودم تا که بر مسلمانی خود ثابت باشند همین دین اسلام حق است هر که از ان رو گردان شود خوار و برباد و کسیکه به آن ایمان آورد معزز و دلشاد است رستم گفت چیست ارکان آن دین در جواب رستم بیان نمود که هر چه ستون آن که بدون آن صلاح ممکن نیست شهادت بکلمۂ طیبۂ لا اله الا الله و محمد رسول الله است رستم سوال کرد که دیگر چیست؟ گفت بیرون نمودن مخلوق از عبادت بندگان بعبادت خداوند تعالی مردمان همه اولاد آدم و حوا میباشند و برادران یکدیگر و مادراند. رستم گفت چه خوب سخن میباشد اگر من و قومم این سخن را قبول نمائیم کار ما و شما بکجا می انجامد آیا پس میگردید گفتند بلی رستم بیان نمود که نور است فرمودي لیکن از زمانیکه مردم فارس یزدجرد را پادشاه گردانیدند نمیگذارند که هیچ زیر دستی از خدمت خود دست کشد میگویند که اگر انها از غلامی دبیرون شوند بر بزرگان و اشراف خود سرکشی می نمایند زهره فرمود که ما مسلمانان در دین اشرف اریان است این رفتار شما را به نسبت به دوستان نمی پسندیم با لفرز ندا و اگر کسی بواسطه عبادت خداوند مارا اطاعت نماید. بعد از ان زهره رفته رستم اعیان فارس را جمع نموده همراهشان مکالمه نمود در باب دین اسلام مگر آنها سر باز زدند لہذا رستم بطرف سعد قاصدی فرستاد که چند نفر از نایبان خود را بفرست تاکه با ماند اکرہ نمایند سعد جمعیتی را انتخاب نموده که بفرستد ربعی ابن عامر گفت تا چند جماعتی برویم با ایشان گفتگو کنیم بفرست یکنفر را که آنها را قانع سازد سعد اورا تنها فرستاد ربعی در طرف شان شتافت تا اینکه رسید بپلی که قادسیان میگذاشتند بعی را توقیف نموده از آمدنش به رستم خبر دادند رستم از شنیدن آن محفل خود را آراسته ساخته کرسیها زر نگار نموده فرشهای زرین کسترانید دستگاهی تهیه نموده خود بر کرسی طلا نشست و ربعی را امر حضور داد ربعی در حالیکه بر اسپ خود سوار و شمشیرش بگردن معطوف و نیزه اش به پارچه دستمال کهنه پیچیده وجل شتر خود را زره ساخته پوشید بود چون برشمها رسید بوی گفتند که از اسپ خود فرود ای او اعتنائی نموده رفت در میان