Machine transcription
١٤٠
دیوان خواجه و سه غزل سلمان را سهواً در ذیل اشعار خواجه نوشته اند خزانه عامره
نیز بدان اشارتی کرده بود ولی از دیوان خواجه بطبع جدید طهران که باهتمام سید عبدالرحیم
خلخالی در سنه ١٣٠٤ هجری قمری بطبع رسیده معلوم میشود کثاو دوازده غزل از خواجو
و سلمان و عمار و فقیه و غیره بنام خواجه در دیوانش نوشته شده و نیز در بود از قصائد
و ترجیع بند و ترکیب و مخمس و بعضی ابیات ساقی نامه و پاره ابیات غزلیات
و بعضی افراد از خواجه محل شبهه است و از نجمله اشعار شبهه ناک را در اخیر دیوان
جدا نوشته و بعنوان (قصائد و غزلیات منسوب بخواجه) طبع کرده و دلیل خلخالی
نسخه خطی منقول عنه است که در سنه ٨٣٦ یعنی سی و پنچسال بعد از وفات خواجه
تحریر یافته و هیچیک ازین اشعار در ان نیست (١)
در اشعار خواجه اثر تکلف ظاهر نیست بیشتر لطیف و مطبوع باشد
تصوف و روح فلسفه خیام در ان جلوه میکند. عارف جامی گوید: اکثر اشعار
او لطیف و مطبوع است و بعضی قریب بسرحد اعجاز رسیده و غزلیات
وی نسبت بغزلیات دیگران در سلاست و روانی حکم قصائد ظهیر را
نسبت بقصائد دیگران. سلیقۀ شعروی نزدیک است بسلیقۀ نزاری
(١) شاید نسخه مذکور منتخب دیوان خواجه بوده و کاتب کامل دیوان را ننوشته باشد. مولف
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
