Page 400

(۳۹۳) دیوان شکلی بهنگامۀ سرمباران ضایع گردید غلام آقا در ید بیضا مینویسد که من دیوان او را تا ردیف دال دیده ام، لیکن شاید دیوان قطعات بوده باشد از تذکره ها معلوم میشود که از ابتداء ذوق غزل گوئی و قصاید وغیره اصناف شاعری را داشته چنانچه در ید بیضا بعض ابیات از غزل های او نقل منقول است بیت سرمه ایدیده مردم شکسته غماز تا نسازد فاش پیش مردمان راز مرا زخود بیگانه بودن در راه عشق بآن معشوق طرح آشنائی است عشق تا در دلی آمد نه در آمد نه نمود باده پر شور نشد تا که بمستان رسید میتوان گفته [؟] کرد اگرچه ازین اشعار اندا زه میتوان شد که در غزل گوئی سرمایه وافی داشتند اما مخصوصا ذوق شیرۀ اشعار اخلاقی بیشتر داشته و ازان جمله خودداری و قناعت را پسندیده و این مضامین را او ادراک وه تا امروز کسی خوشتر ازینها بطرز او نیاورده و انیکه