Page 399

(۳۹۲) ابن یمین در فریومد تولد شدند که شخصا نزد آتا پدر خطابت شتا پر این علم شاعری برای شان تعلیم میکرد . و آنکه ایوب طرز پای که خود بر طبع آزمایی دداشتند پسر را نیز بر نوسرایی میکرد در حالیکه ترغیب گویا پیلی میبودید . که بر شنیده و خیال رباعی فوق این رباعی را گفته اند . ه دارم زجفا فلک یا مینه گون بر آه دلی که سنگ را روگرد نخون روزی بهزار غم بشبی و ر آیم تا خود فلک از پرده چه آرد بیرون میکرد. در اوایل اوقات سربداران مداحی میکردند ، بالا خسر فقر و قناعت را پسندیده از تعلق و معاملات شاہی کنارہ گیششی کردہ کمیتر کی زمینے بزراعت به اشتغال ورزید محدودی که در قبضه خود داشتند بکاشتکاری آن بسر میبردند. در بکر جماد می الثانی ۷۶۹ ترک دنیای فانی نمود و اندک وقتی نز دیک تر بوقت مرگ این رباعی را گفته بر کون منکه که دل ابن یمین پر خون شکر بگر که از این سرای فانی چون شته مصحف بکف و چشم برو روی مدوست با پیک اجل غمزه زنان بیرون ستد.