Page 289

(۲٨٤) این بیت را نوشتند . دی دیدمتم چو خوش آمد که سحرگه میگفت با دف و بربط و نی غنچه تر سائی گر مسلمانی ازین است که حافظ دارد وای اگر از پی امروز بود فردائی صحبت اهل اند کہ بے شبھہ وسیله نجات ست موجب رفع پریشانی گردید شاه شجاع به ۷۵۸ هجری ترک حیات نمود، و بعد او شاه منصور بن محمد مظفر پاد شاه شد و بجهت با شوکت میکال ژن درپ شک کرد و شان یک پادشاهی بود، حضرت خواجه به تبریک سلطنتش این غزل را نوشت به رنگ ولید خط او رنگ : بیا که رایت منصور پادشاه رسید نوید فتح و ظفر تا به مهر و ماه رسید و عین زمان عروج اقبال منصور بود که تیمور بر شیراز حمله آور شد با آنکه منصور خیلی دلیر و شخص صاحب عزم بود، امّا ولوله عظمت و سطوت تیمور عالمی را متزلزل کرده منصور خواست که از شیراز بیرون رود چون بدروازه شهر رسید کلپیره زنی عرض کرد که مدتی سلطنت کرده ای کلپوره اکنون رعایا را مصیبت گذاشته کجا میروید؟ از همانجا برگشته صرف دو هزار سوار را همراه گرفته بر تیمور افتاد و پیا پی لشکر تیمور