Page 433

شماره (٧٩) جلد اول جريدة حقیقت کابل خود ببر کيئي دستها با دو هر یک موی دسر کیها یک سر و جفت چشم سنها نبرت بر تن نشست بیست و یا بهر چه اعضای همه اند را نسیم از چه پی جنگ و جدل باشیم ساقي این جام شوق یکی است قطره این بجن بعشق یکی است در همه جا مستي مطلق یکی است نوع یکی جنس یکی حق یکی است با که بهم مر تبط و منقسم از چه پی جنگ و جدل باشیم گر که همه عاقل و فرزانه ایم در ته یک بيغش و دیوانه ایم گر که همه طالب افسانه ایم ورنه زهم با همه بیگانه ایم بهر چه با هم همه نامحرمیم از چه پی جنگ و جدل باشیم راه بیک پایه همه برده ایم مهدی یک سایه همه کرده ایم شیر زیک دایه همه خورده ایم نان پرورده یک ما دریم ماند زهم بیغرضانه بهم کینیم از چه پی جنگ و جدل باشیم مهر دو قاسیه تلیفون است صوت و صفا کار گران فن است علم و عمل بال بیالون است از چه زمین لار و مثل نسون است آه چرا ما همه در ماتیم از چه پی جنگ و جدل باشیم من نه اگر مظهر رحمان شوم ورنه نتوانم چرا تو بان شوم لا اقلا با عدم حیوان شوم ماهی نوع خودم از جان شوم ور نه زحیوان بخدا ما کمیم از چه پی جنگ و جدل باشیم ای حکما فضل حقش داد گو اے امیر کشور آباد – کو ای علماء شکر خدا داد گو در همه آفاق دول شاد کو بهر چه اینگونه بغم مدغیم از چه پی جنگ و جدل باشیم رشته هر کار زهم پاره شد بسته زهر سوی ره چاره شد پاره دل خاره زهم پاره شد بهر شه خون دل آواره شد ما که بزخم دل هم مرہمیم از چه پی جنگ و جدل باشیم