Page 421

شماره (٦ و ٧) جلد اول جریده حقیقت کابل شنبه ١٨ دلو خواب بیداری ایام جهان کوتاه است در توحید و تقوی جز بتقوی نتوان راه خدا پیمودن بینمازی نتوانیم خداجو بودن گر خدا می‌طلبی ترک هوا باید کرد با هوا که نتوان راه خدا بنمودن رشته تو بخداگر بهوا خورده گره جز بتقوی نتوانش گره بکشودن نه بسعادت بود انباشته ارزری قوم پاراسباب تجمل همه گاه افزودن گر خدا می‌طلبی زآئینه قلب هوا ذره باشد باید که همان زدودن خواهی آزاد شوی در قیامت زجحیم باید آزادی بر خلق خدا بخشودن بوی بدکاری ما آید ازین خمره تن سدراین خمره نتوانیم بگل اندودن گیرمت خلق ستودند بروغ ارنی خویش را پیش خدا می‌نتوان بستودن ور برخلق نتوانیم نمودن نیکو کی توانی بخدا خویش نکو بنمودن با هوا چونکه نجنبد بیکی قلب خدا از هوا باید یکباره دلک پالودن خواب بیداری ایام جهان کوتاه است سالها باید در قبرهمی بغنودن پاک و بی آلایش کرسوی خدا باید رفت جان نباید بهوا و هوس آلودن