Page 329

شمار (۵۳) جلد اول جريدة حقيقت كابل ۱۹ سنبله ۱۹۳۱ ای برادر با پر دانش زشان مسلم بے فی ض این سخن برغرو و اضح است از آئنه خیر بست بلکه فرموده که کسب علم بیکارے بے علم از مدینه تا بچین کودن پس باید سفر مردم دیگر ملل از علم و دین با طلش مرد و زن شخص ندونیت ناتوان کفر ماز علم و دین حقا بے خود و احسرتا نیستیم از یک هزاری ده نفر هم خب رتبہ عالی خدا علم و هنر را داده است در حقیقت شخص مسلم است همچون گل جن غیرتے اسلامی اخوکجا رفت و چه شد جهل بر ماگشت غالب بارها این کند یاد میباید گرفتن غیرت از شاه غیور کز پی علم و هنر بگذشت از تخت جگر یعنی از بهر حصول دانش و علم و کمال گوشه دل را بخسردی داد تکلیف و ما ز باغ غفلت خود کودکان خویش را از مدارس باز میداریم در عین حضر این چه غیرت این چه انصاف است کان شهزاده در سفر جا باشد و ما را از و صرف نظر ما بے باید پسر ها را کنیم ای دوستان یک بیک قربان آن شهزاده والا گهر زینهاری ملت افغان نمی شاید که ما از خجالت دائما باشیم سرافگنده بسر پیش ازین گر غفلتی کردیم در تحصیل حکم بهر اصلاحش کنون ہندیم میباید کر جا جہدی کر بود ما را بوضع نفاق غفلت بگذشته میباید تلافی زودتر چون زفرط مرحمت شاه معارف خواه ما غمگسار ماست در کسب کمالات ہنر بخت یار ماست کز لطف خدا و فیض او شاه مکاتب ساخته ما را بهر جا پیش در کلفت و رنج سفر را رفع کرد از پیش ما نیست در مهج مکاتب نیز با نقص زر پس بفرمان اولی الامر و بر آلغ خویش نیز از بهر رضای خالق جن و بشر کودکان را از مغاک جهل بیرون آوریم بر بساط علم و دین بیدیم خوش جای و مقر در مکاتب از پی تحصیل شان ساعی شویم بعد ازین از جہل نگذاریم فرزند و پسر نونهالانر ابدبستان دبستان جادهیم تا خوریم از گلستان بلوغ و قد شمر دولت و دین ترقی نیست غیر از علم و فن علم وفن سه مایز مجه سر تے سامان ظفر اینهمه کستاخی شیر احمد از دلسوزی است گر کنید ایدوستان فکری پی نفع ضرر