Page 186

۱۷۸ با ب اجتهاد نمود و در ان دیار هر جا آیات غریبه و کرامات عجیبه که تفصیل آن باعث تطویل است به ظهور رسیده است و بعد ازان بچشت مراجعت نمودند و به تربیت مریدان و مستفیدان مشغول شده و از اطراف طالبان روی ارادت بخدمت و صحبت وی اوردند وفات ایشان در سال پنجصد و بیست و پنج هجری و قبروی در چشت است . شاه سنجان نام ایشان محمود است و لقب رکن الدین از ده (۱) سنجان خاف بوده ومرید خواجه مودود چشتی است و گویند در مدت که بچشت اقامت مینمود هرگز در چشت نقض طهارت نکرده چون خواستی که طهارت کند سوار شدی و از چشت بیرون رفتی و طهارت ساختی و مراجعت نمودی و میفرمود که مزار چشت مقامی مبارک و منزلی متبرک است روا نباشد که انجا بی ادبی کنند و گویند که پیشتر وی را خواجه سنجان میگفتند و خواجه مودود وی را شاه سنجان لقب نهاد و همیشه به آن می نازید ومفاخرت (۱) معرب سنکان است .