Machine transcription
۹۹
و گاہے تا سر دوش مے رسید۔ و گاہ گاہ
چہار گیسوے بافتہ مے گذاشتند۔ جبین شان
کشادہ و ابروان پیوستہ معلوم مے شد
اما حقیقته پیوسته نبود در میان آن دو رگ
بود۔ که بوقت غضب نمودار مے گشت۔
چشم ہائے بادامی۔ سفیدی آنہا بغایت سفید
و سیاہی آنہا نہایت سیاہ۔ و در میان
سفیدی و سیاہی رگہای سرخ معلوم
مے شد۔ قوہ باصره شان بمرتبه بود کہ در تاریکی
چنان مے دیدند که در روشنی۔ رخسارہا با استخوان
روئے برابر - بینی بلند۔ دہان کشاده۔ اما
بغایت ملیح ۔ دندانها سفید و براق و کشاده و
اطراف آنہا باریک و تیز روئے منور و مدور
چون ماہ شب چہاردہ مے درخشید۔ رنگ
روے سفید۔ اما اندک سرخی ہم داشت۔
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
