Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳
خود خداوند جهان فرمود ما يعلم تاويله الا الله
بهر تاویل آنکه سرگردان شود آخرش درمانده و حیران شود
گردد استدلال جانش را وبال میشود سرگشته در تیه ضلال
بس عجب فرمود مولانائے روم در معنی سفت در سلک رقوم
پائے استدلالیان چوبین بود پائے چوبین سخت بے تمکین بود
ہر کہ علمش راسخ است و با کمال گوید امنا به بے قیل و قال
قصّہ ہائے انبیا و اصفیا ست هم بیان اتقیا و اشقیا ست
اے خوشا بختش که باشد مشتقی وائے بر حالش که او باشد شقی
ہست قرآں اے پسر خیر الکلام ہادی و مهدی زبہر خاص و عام
ہر کہ از برکرد ایں فرقان حق کرد در بر خلعتِ ایقان حق
نور عرفاں تابد اندر سینہ اش بهر تنویر دلِ بے کینہ اش
ہر کہ بر دارد بحفظش رنج را لاجرم حاصل کند ایں گنج را
از جناب سیّد خیر البشر این بشارت وارد است اندر خبر
است میموں طالع و فرخ پدر حافظِ قرآن بود کو را پسر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.